Dag 1  Dag 2  Dag 3  Dag 4  Dag 5  Dag 6  Dag 7 

 

Hier een berichtje uit zweden.
Wob en Gerrit  Polinder zijn deze week in zweden om daar een week
realistisch te oefenen, samen met collega's uit twenthe en de achterhoek.
wij zullen proberen dagelijks verslag te doen met enkele foto's



zondag 10 april

Naar een korte nacht vertrokken we om 04.00 uur naar hengelo om daar samen
met de jongens uit twente te vertrekken naar zweden.
we zijn bij de jongens uit hellendoorn in de auto meegereden
de stoet bestond uit 3 busjes en een echte dennis TAS.
naar eeen lange rit van ongeveer 10 uur waarvan een 3 kwartier op de boot
zijn wij aangekomen op het oefencentrum.
naar een klein instructie en een rondleiding was het tijd om te gaan eten,
wat goed verzorgd was.
vanavond rust,want morgen wacht de eerste oefendag in realistisch brandende
gebouwen.
 

De tweede dag, maandag 11 april. Het weer is prima, zonnetje en en niet te
warm.


Kwart over zes vanmorgen liep de Zweedse IKEA-wekker af. Kwart voor zeven
ons eerste Zweedse ontbijt, jawel met Wasa knekkebreut(???). De koffie is
hier trouwens niet te z.....!
Kwart voor acht verzamelen in de (immense)kazerne voor een briefing van de
dag. Daarna al gauw een eerste inzet. Uit een leegstaande fabriekshal werd
rook gemeld. Bij de verkenning bleek het om een XTC-lab te gaan. Een
onwelgeworden SO lag tussen de chemicalien met witte poeder over zich heen.
Gauw naar buiten met die onder invloed verkerende man en de situatie
stabililiseren. De rook ontstond door chemische reacties, dus nog geen hitte
gehad. Maar dat werd de rest van de dag wel goedgemaakt.

De tweede inzet was geen inzet maar de welbekende flash-over training. Voor
ons geen onbekend iets. Nieuw is dat je zweedse kapjes over de helm krijgt
ter bescherming van onze dure uitrusting.
De derde actie was het ' poeieren'  van een binnenbrand. Erg heet! We hoeven
ons morgenvroeg niet meer te scheren.

Tussen de middag bracht Pipi Langkous ons een welverdiende lunch, en dan
gauw weer verder. Brand gemeld in een appartementengebouw, slachtoffer op de
tweede verdieping. Rookwolken kolken uit het gebouw en het is loeiheet. Het
zweet tussen onze billen begint spontaan te koken.
We leren onze Twentse collega's goed kennen. Leuk volk. De eerste meldt zich
al met brandblaren op de hand. Zalfje erover en verder buffelen.

Snel een kop koffie, flessen vullen en weer inzetgereed melden. Ai, een
binnenbrand gemeld in een bedrijfsverzamelgebouw. Mogelijk meerdere
slachtoffers, dus direct maar middelbrand gemeld.  Via een heet doolhof het
gebouw ingetrokken, brandhaard gelokaliseerd en slachtoffers gered. De
Zweedse instructeurs verbaasden zich even. We meldden twee vuurhaarden,
terwijl hij maar 1 had aangestoken. Wat bleek, het was zo heet dat in de
ruimte van de brandhaard een koelkast spontaan was gaan branden. Errug heet
dus. En lekker, die CFK's.

Inmiddels was het vier uur. Tijd voor een evaluatie. Daarna snel douchen, de
sauna in, weer douchen en naar de eetzaal waar Pipi een heerlijke
pastaschotel had bereid. Met een schuimloos Zweeds biertje en ijs na kwamen
we weer een beetje bij.

Nog even voor Andries, van de groep zijn er inmiddels al 2 helmen gesneuveld
door de hitte. Maarrrrr, het waren Twentse!
Wat ook aardig is is het Twentse accent van de collega's. Geen
hooghaarlemmerduits, maar gewoon 'verleen wekke,  oeze groepe, FC Twenthe,
enz.

Morgen wacht weer een zware dag. Wordt vervolgd.

Gerrit en Wob

Dinsdag 12 april, de derde dag in Zweden

Peut Peulusmeu heeft gelijk gehad. Het weer was hier vandaag heerlijk. 14
graden, strak blauwe lucht en weinig wind. Prima omstandigheden voor weer
een dagje zweten.

De dag begon weer met een ontbijt. Weten jullie trouwens wat een ' hadkokt
äg' is? Een hardgekookt eitje. En 'löslokt äg?, Juist ja, een zachtgekookt
exemplaar. En wanneer je denkt dat je een 'had' hebt, maar je hebt een
'lös', dan gaat het fout als je hem op de rand van je bord probeert te
tikken. Les 1 vandaag!

Om kwart voor 8 weer de briefing en om 8 uur klaar in de auto's. De eerste
klus was geen inzet, maar een brand in een tunnel. We waren de eerste groep
van de dag, dus met de warmte zou het wel meevallen. Niet dus, om kwart over
acht sneuvelde de eerste helm (zie foto), dus Andries, bestel maar vast een
nieuwe.

De tweede inzet was een woningbrand. Maar wel een woning gekoppeld aan een
bedrijfje. Niet zo erg, maar op de deur van het bedrijfje wel de vreselijke
stickers ' radioactiviteit'! De eerste TAS (met Gerrit)  meldde al snel
middelbrand. Er zouden meerdere slachtoffers zijn. De Ovd kwam ter plaatse
met de tweede TAS (met de andere Nunspeter) kwam assisteren. Met
inachtneming van de bijzondere voorzorgsmaatregelen werden de slachtoffers
gered en de brand geblust. Niet onbelangrijk, de straling waaraan we waren
blootgesteld was gelukkig ver beneden de norm. We gaven gelukkig nog geen
groen licht en het donker. De Zweedse instructeurs Johan Johanson, Knud
Knudson, Igor Igorson (Ibrahimovich was vrij deze dag) waren onder de de
indruk van de snelle inzet en redding.
Tussen de middag een of andere Zeedse nassi gehad met Loka (Zweeds voor Spa
rood). Vervolgens weer wachten op de volgende melding. Een brand in een
parkeergarage.
Diverse auto's in de fik, zware rook en meerdere slachtoffers. Met hoge druk
naar binnen en een vloeistofbrand binnen 2 minuten geblust met schuim.
De vierde was een heftige brand in de tankstation. Een complex gebouw stond
in lichterlaaie pal naast een Petrol tankstation. Nartuurlijk weer meerdere
slachtoffers. Ook dit lukt weer. De laatste grote inzet was een brand in een
groot bedrijfsverzamelgebouw. Natuurlijk weer brand, natuurlijk weer
meerdere slachtoffers en natuurlijk weer veel rook.
De dag werd afgesloten met een demonstratie van een backdraft. In een
container werd gedemonstreerd hoe we een backdraft kunnen herkennen, en
natuurlijk probeerden Johan, Knoet en Igor een backdraft te veroorzaken. Na
enkele pogingen lukte dit. Een spectaculair gezicht. Een explosieve
ontbranding van hete gassen.

De tijd vliegt voorbij. Morgen weer een heet programma, aan het eind van de
middag gaan we onder leiding van een gids Lund bekijken. In Lund gaan we
eten in een restaurant met een groot TVscherm. Speciaal voor ons is geregeld
dat we PSV kunnen zien.

Wordt vervolgd.


Woensdag 13 april. Lekker weer, geen zon. Peut Peulusmeu heeft het over
regen morgen. Hopelijk alleen in Friesland
.

Vanmorgen begonnen met een vervelende inzet. Brand in een kelder, meerdere
personen vermist. Via een nauwe buis naar binnen, brand blussen en verder de
diepte in. Zelfs kruipend door rioolbuizen zoeken naar slachtoffers. Geen
pretje wanneer je last hebt van claustrofobie. Slachtoffers toch gevonden en
overgedragen aan ambulance.

De tweede inzet was een brandende LPG-tank. Forse vlammen (zie foto).
Koelen, vuur beslist niet uitmaken en proberen de afsluiter dicht te
draaien. Ook weer gelukt.

De derde was een erg vreemde. We moesten in een ruimte die werd gevuld met
ammoniak (voor de kenners 80.000 ppm!!!!!) Kijken hoe lang we het uit konden
houden. Wanneer het begon te jeuken onder de oksels of op andere belangrijke
plaatsen mochten we naar buiten. Daarna uitwaaien voor de ventilator.

Na weer een prima lunch van pipi 's middags een pelotonsinzet. Een bijzonder
ingewikkeld complex, grotendeels onder de grond, verbonden met weer die
vervelende nauwe rioolbuizen. Meerdere vuurhaarden en diverse slachtoffers.
Met vier Tassen de inzet voltooid. We zagen er allemaal uit als
schoorsteenvegers. Helaas begaf de accu van mn toestel het, foto's hiervan
volgen later.
Voor vandaag laten we het hierbij, anders missen we zo de bus naar Lund en
weten we niet of PSV vanavond verliest

Wordt vervolgd

Gerrit en Wob


 

Donderdag 14 april, de vijfde dag in Zweden.

Gisteravond met de hele club naar Lund geweest. Een rondleiding gehad van
Eva, een guide, en vervolgens met elkaar naar sportcafe Gloria. Daar PSV
gekeken en onderwijl de inwendige mens versterkt. Gelukkig voor de
Twentenaren onder ons, ze hadden daar Grolsh. (Dat is namenlijk het enige
biertje dat de Twentenaren drinken).

Vanmorgen de dag voor de verandering maar eens begonnen met Zweeds beton,
oftewel Bruenteu alisa Brinta. Kwart voor acht weer de dagbriefing en
vervolgens wachten op de eerste melding. ' Er wordt brand gemeld in een
kraakpand'  was de summiere melding van de AC. Het kraakpand bleek een
gebouw van wel drie verdiepingen.  Krakers waren onderling slaags geraakt en
hadden brand gesticht. Vanwege de uitslaande brand en meerdere slachtoffers
direct maar middelbrand gemeld. Kom je eraan rijden, staat er een kraker met
een baby op het balkon. En wanneer je niet snel genoeg de ladder plaatst
gooit de acteur in paniek de baby van het balkon. Met een harde plof valt de
pop op het beton. De inmiddels gealarmeerde ambu ontfermt zich over de pop.
Valt gelukkig mee! Na 20 minuten zijn twee vuurhaarden geblust en vijf
slachtoffers gered.

Zit je net aan de koffie is er weer een melding. In het clubuis van de
autosleutelclub ' de vergulde sleutelhanger' is brand uitgebroken.
Voorzitter Harry Bokdam belt zelf met 112 en meldt meerdere vermisten. Hups,
gaan we weer. Direct maar weer middelbrand, dus de OvD met de tweede TAS
direct achter ons aan. In het gebouw staan diverse auto's in de hens. We
gaan naar binnen en merken al gauw dat het verschriiiiiikkelijk heet is.
Meedere vuurhaarden, zware rook en diverse vermisten. En het ergste nog,
weinig ramen en deuren.  Ondanks de extreme hitte en zware rook vinden we de
slachtoffers. De brandjes worden geblust en nadampend evalueren we voor het
clubhuis. ' It was extremely hot, sorry guys' zegt instructeur Axel, ' but
is was very good' besluit hij. We raken er niet meer van onder de indruk
want dat zeggen ze na elke inzet, waarschijnlijk in de hoop dat we vaker
komen. Maar als we zo goed zijn, is oefenen in Zweden dan nog wel nodig? We
gaan er maar vanuit dat ze flink overdrijven. Overigens best aardige lui,
die instructeurs. Ze pruimen allemaal. Ze wat? Juist ja, ze pruimen, uit een
blikje halen ze een plukje tabak, stoppen het onder de bovenlip en krijgen
dan kennelijk een fijn gevoel. Na verloop wordt het plukje een kwakje en, je
raadt het al, pjst, vanuit de linker mondhoek gaan een bruin sliertje
richting de grond. Dan toch maar liever een sigaretje of een sigaartje.

Vlak voor de middag nog een demonstratie. Dennis, een Zweedse chemicus
(kennen we nog van eergisteren, de vreselijk ammoniaktest, vandaar z'n
spontane bijnaam: Ali Chemicali ), laat ons zien wat voor vreselijke
effecten het gevolg kunnen zijn van verkeerd omgaan met chemische middelen
en o.a. vloeibare zuurstof. De explosie's en knallen zijn niet van de lucht.
Dennis vertelt ons uitvoerig wat er gebeurt wanneer je carbid in aanraking
brengt met water. Hij laat een klein blikje zien en een explosie van een
kunstof vat, gevuld met carbid. Wanneer we hem vervolgens vertellen wat we
tijdens de jaarwisseling doen met melkbussen wordt hij stil.

Na de lunch (jawel, pannekoeken) wordt er brand gemeld in een timmerfabriek.
Voorzichtig dus, we hebben geen zin in een stofexplosie. We lokaliseren de
vuurhaarden en redden 3 slachtoffers. Het klinkt allemaal hetzelfde, maar de
vele objecten en panden zijn divers en sommige zeer complex. De laatste
vuurhaard was een gemenerd. Op de begane grond, maar alleen maar te bereiken
via de eerste verdieping. Extreem heet, één van onze ploegleden is met
tweedegraads brandwonden nog bij de zuster op het complex terechtgekomen.
Maar morgen is hij weer van de partij, we gaan door!

De laatste inzet was een pelotonsinzet. Vier ploegen, aangestuurd door de
OvD moesten bewoners redden uit een verzorgingstehuis (jaja, met kelder en
drie verdiepingen). Tussen de rollators, po-stoelen, rolstoelen en verhoogde
bedden plukten we maar liefst 14 slachtoffers van de verschillende
verdiepingen. Coördinatie en onderlinge communicatie was een belangrijk
doel. Vooral toen de oefenleiding plotseling de nummers 3 en 4 liet
verdwijnen. Eigen personeel vermist, shit. Een onmiddelijke zoekactie nodig,
gecoördineerd door de OvD.
Veel leermomenten. Veel dingen konden beter. Maar u raadt het al. 'Excellent
work guys' roeps Knud Knudson, ' you did a good job'.

Stuk voor stuk zijn we drijfnat. Een zware dag wordt afgesloten met een
nabespreking. Daarna snel douchen, de sauna in, weer douchen en eten.
Vanavond eerst zaalvoetballen tegen de Zweedse instructeurs, daarna een
feestavond in het restaurant. Ze hebben zelfs een muziekbandje voor ons
geregeld. Kunnen we dansen, aldus de Zweedse gastheer. Alleen....., we zijn
met dertig kerels en vijf Zweedse instructeurs. Maar dat zijn ook kerels.
Helaas!.

Morgen de laatste dag. En de heetste zeggen ze. Maar één ding staat voor ons
al vast. Ook al loopt de oefening slecht, ' you did a excellent job',  zal
waarschijnlijk de eindconclusie zijn van de Zweedse instructeurs.

Overigens, we raken steeds meer onder de indruk van- en bedreven in de
Zweedse tactiek. Waar we in Nederland de nummers 1 en 2 bij de vuurhaard
zetten met de opdracht 'uitbreiding voorkomen' , en ventileren geen
vanzelfsprekendheid is, gaan we hier anders te werk. Vuren zo mogelijk
direct blussen en gelijk ventileren. Veel meer zicht en een snelle daling
van de temperatuur zijn het gevolg. We kunnen dus meer en sneller. Maar ja,
in Nederland hebben we het zo niet geleerd. Wanneer we bij de eerstvolgende
binnenbrand volgende week het hier geleerde in praktijk brengen zegt onze
commandant vast niet ' you dit a great job guys, excellent!'. Of misschien
toch wel...?

Wordt vervolgd!

Gerrit en Wob.

NB  Op verzoek van de kledingcommissie hebben we een nieuw brandweerpak
uitgeprobeerd. Gerrit heeft hem dinsdag gedragen en ik vandaag. We zijn
helemaal om. Bestellen maar. De oude pakken zijn zeker niet slecht, maar de
nieuwe zijn veel comfortabeler. En in extreme omstandigheden is dat zeker
niet onbelangrijk.


Zweden, vrijdag 15 april, de zesde dag

Je merkt dat de week er bijna opzit. Wanneer de wekker afloopt om 6.00 uur
krijg je steeds meer moeite met opstaan. Komt natuurlijk alleen van de zware
oefeningen...

Vanmorgen de dag begonnen met een pelotonsoefening. Een groot pand, vele
ruimtes, meerdere brandhaarden en slachtoffers. Daar gaan we weer. Zelde
recept. Zeer leerzaam, veel leermomenten, maar t'was weer ' a good job'.

De tweede inzet was een heftige. Een LPG-tank stond in de hens, een auto er
vlakbij met een slachtoffer en 20 meter verder een garage met brand.
Complicerende factor natuurlijk een acetyleenfles

De derde inzet was tevens de grootste, vervelendste en laatste inzet van
deze week. Brand uitgebroken in de machinekamer van een passagiersschip.
Vele vermisten. Daar gaan we weer. Al gauw opgeschaald naar zeer grote brand
en onder leiding van de OvD het hele schip verkend, slachtoffers gered en
het vuur in de machinekamer geblust.
Het klinkt zo eenvoudig. Maar t'was wel even een schip met drie dekken met
heel veel kruipdoor/ sluipdoor gangetjes. Als het dan ook nog heet, donker
en zwaar onder de rook staat, dan heb je je bilspleet weer gauw nat. Nu zijn
we dat wel gewend de afgelopen week, maar prettig is het niet. Een zwaar
slachtoffer vanuit het onderste dek omhoog zeulen en vervolgens langs de
buitenkant van het schip weer naar beneden. Maar ja, hadden we maar een vak
moeten leren.

We houden het even kort want we hebben weinig tijd. We gaan zo naar Lund
voor een rondleiding op de brandweerkazerne daar. Een van de Zweedse
instructeurs van deze week werkt daar en wacht ons op.

Wordt vervolgd.

Gerrit en Wob

Vrijdag 15 april aanvulling

Vanavond de kazerne in Lund bekeken. Een mooi onderkomen. Rondleiding gehad.
Hoewel onze Zweedse instructeur z'n uiterste best deed om een boeiend verhaal
te vertellen was het duidelijk dat velen van ons de pijp uit hadden. Wat wil
je ook na zo'n week. We hebben nog snel even een slager geplunderd en
karbonades ingeslagen want vanavond gaan we barbeqeuen.

De week is voorbij. We hebben veel geleerd, veel lol gehad maar bovenal veel
gezweet. Sommige oefeningen waren te warm. Twee van ons hebben brandblaren
opgelopen, en zelfs een Zweedse instructeur loopt met zn hand in het verband
omdat het vandaag ' te'  heet was. Terugkijkend op de week....

Het onderkomen....
Prima voor elkaar. Wanneer je aan komt rijden lijken onze onderkomens
barakken. Maar de kamers doen niet onder voor een hotelkamer. Centraal in
het gebouw is een huiskamer en keuken met diverse voorzieningen. 's Avonds
zitten we met de hele groep in de huiskamer. Er wordt dan van alles
aangerukt. Hengelose worst, Enschedese kaas, Hellendoornse stroopwafels,
Nijverdalse snoepjes, Nunspeetse nootjes, Almelose Japanse mix, Tubbergense
gehaktballetjes enz enz.  De brandkazerne is top. Goede kleedruimtes,
lekkere douches, een droogruimte voor natte  pakken, prima voor elkaar. Er
is een restaurant waar we 's morgens ontbijten, tussen de middag lunchen we
op de kazerne (nou ja lunchen, eigenlijk elke middag een complete warme hap)
en 's avonds weer een prima warme maaltijd. Eigenaardig is dat je werkelijk
overal sla bij krijgt, de hele dag door. Wij hoeven de komende weken dus
geen sla meer! Ook leuk is dat er in de huiskamer een computer staat met
internetaansluiting. Ook is er een bibliotheek met wel tien computers,
allemaal met gratis te gebruiken internet (vandaar de dagelijkse berichten
van ons). Om inspiratie op te doen gaan we altijd eerst even neuzen in de
bibliotheek. We pakken elk een dik Zweeds boek en lezen een poosje.
Interessante lectuur en leuke tijdschriften. Alleen jammer dat alles in het
Zweeds is. Daarna gaan we even voor de computer zitten en overleggen wat we
allemaal wel of niet zullen vertellen.

Harry
Grote coördinator is Harry Bokdam. Hij heeft alles georganiseerd en is onze
steun en toeverlaat. Grote complimenten. Hij heeft alles gedaan om ons een
prachtige week te bezorgen.

De groep
Tsja, de eerste dag denk je even, hoe gaat dit worden. Twentenaren,
Achterhoekers,, Nunspeters. Na 1 dag was het over. t'Was een gezellige club.
We hebben al afgesproken een reünie te organiseren en de filmbeelden en vele
foto's te gaan bekijken. De organisatie vertrouwden ze ons niet toe. 't Moet
in Twente. Prima.

Het weer
Kon niet beter. Alleen woensdagmorgen een beetje regen.

De instructeurs.
Good guys. Echte Zweedse bonken die ons in gebrekkig Engels elke keer
vertellen dat ' we did a good job, excellent searching van slegtjuffers
quick ventilating  en take down the fire. Weet je trouwens hoe ze een
brandweerman noemen? Een smokediver! haha.

Voor  herhaling vatbaar....?
Aardig is dat ze in Twente iedere brandweerman eens in de vijf jaar een
week realistisch laten trainen in Zweden. In Nunspeet zijn ze zover nog
niet. Omdat Hokan (the big boss hier) volgend jaar nog een weekje over had
hebben we alvast maar deze week gereserveerd voor de brandweer Nunspeet.
Vanwege de noodzakelijke restdekking uiteraard eerst maar één groep, groep
één!! Andries, reserveer bij de burgemeester alvast maar iets meer budget
voor realistisch oefenen.

Conclusie
Een erg leerzame, maar ook zware week. !!! Een aanrader voor iedereen die in
de gelegenheid gesteld wordt om dit mee te maken.
We hebben deze week geprobeerd om met kleine verslagen en enkele foto's een
beeld te schetsen van wat we hier deze week hebben gedaan. Dit was de
laatste. Morgen zitten we de hele dag in de auto en maken we vast niet zo
veel mee. Zo ja, dan komt er morgenavond nog wel een aanvulling.
Tenslotte willen we webmaster Martin bedanken voor zijn inzet. We mailden
iets door en ploep, eventjes laten zagen we het op onze website.
Complimenten Martin.

Gerrit en Wob

 

Wob en Gerrit hartelijk dank voor jullie berichten. Heb leuke reacties gehoord en ja ik kan het snel plaatsen. Ook dank voor jullie compliment.

 

Grt Martin

Zaterdag 16 april, weer thuis!

We zijn weer thuis. Om 07.00 uur vertrokken uit Lund, om 19.00 uur weer
terug in Nunspeet. De reis duurde iets langer dan gepland. We misten de boot
in Denemarken en moesten wachten op de volgende. Als laatse nog enkele
foto's van de terugreis. Nu stoppen we er echt mee!

Gerrit en Wob

Copyright © 2004 Brandweer Nunspeet
Laatst bijgewerkt: 16 februari 2008