Dag 1 Dag 2 Dag 3 Dag 4 Dag 5 Dag 6

Zweden 2011

Dag 6

De laatste dag

Met steeds meer moeite kruipen we smorgens ons bed uit. Maar ook weer gelukt vanmorgen. Nog een beetje spierpijn van het vele sporten in de avonduren. Elanden en rendieren hebben we gisteravond helaas niet gezien. Beetje teleurstellend. Met name voor Ben, want die had ons beloofd deze beesten te laten zien.
Na ontbijt en briefing zitten we weer klaar. Ja hoor, trammelant. Brand in de Hema (voor insiders, de timmerfabriek). Neerdere vuurhaarden en veel slachtoffers. Met drie TS' en erop af. Onderlinge taakverdeling maken en hup naar binnen. Vooral weer dankzij snel ventileren klaren we de klus binnen afzienbare tijd. Waren hete plekjes bij, maar daar houden we van.
Na de koffie weer een incident. Brand uitgebroken in het oorlogsmuseum. Er is een aanslag geweest. Terroristen hebben brandbommen naar binnen gegooid. Diverse personen binnen. Zelfs de aanwezige minister en de burgemeester behoren tot de vermisten. Samen met de collega's van Wierden gaan we naar binnen. We vinden alle slachtoffers en blussen de diverse binnenbranden. 
Daarna weer een middelinzet. In een pension is op diverse plaatsen brand uitgebroken. Je raadt het al, heet en vele slachtoffers. We passen met succes weer hetzelfde recept toe. 
Na de lunch was het wachten op de slotoefening. We waren nog rustig in de kazerne de spullen aan het klaarmaken toen er ineens een geschreeuw door de hal klonk. Er was een aanslag geweest. Een vliegtuig was neergestort. Diverse brand in de direct omgeving en heel veel slachtoffers. Alle vier de TS' en direct naar de uitgangsstelling. en vervolgens erop af. 
Kom je ter plaatse, ligt daar inderdaad een vliegtuig, met daarin een terrorist men een bomgordel om. Hij schreeuwt iets over ....., en dreigt zichzelf en de omgeving op te blazen. Wanneer het gevaar is geweken kunnen alle ploegen aan de slag. Wij komen weer terecht in de beruchte parkeergarage. Uiteindelijk zijn alle branden in de omgeving geblust, en gaan we voor de laatste maal naar de kazerne.

Straks weekafsluiting en eten. Morgen om 6 uur weer naar Nederland. Met elkaar zien we terug op een geslaagde, leerzame, zware, maar bovenal gezellige week.

Martin (webmaster), namens ons en de andere luisteraars voor de medewerking voor de verslagen en foto's van deze week. 

Dag 5

Nu de week doormidden is beginnen de heftige inzetten hun tol te eisen. Gisteravond naar Lund geweest. Sommigen moesten eerst naar de drogist. Niet voor dropjes, of paracetamol, maar voor, jawel, babyzalf. We noemen geen namen, maar sommigen hebben last van de binnenzijde van hun bovenbenen. Het vele zweet, de wollen onderkleding en de vele bewegingen zorgen voor rooie billetjes. 
Met elkaar in Lund een biefstukje gegeten. Daarna weer op tijd terug, het mandje in, want de wekker is genadeloos. Een mooi ritueel 's morgens. Jeroen is vaak de eerste. Doet rond 6 uur de afwas, zet een pittige bak koffie, en dan om 6.30 uur op het terras wachten tot de rest een beetje voorovergebogen en langzaam het gebouw uitkomt. We komen dan even bij in de vroege ochtendzon. Kees steekt een zware sjekkie op en bromt iets. Niemand verstaat wat, maar dat maakt niet uit. Even later komt er een groot aantal ganzen overvliegen. Enorme beesten die in V-vorm recht over ons heen komen. In verwondering kijken we naar dit prachtige schouwspel. Nico kijkt even bedenkelijk en vraagt zich bezorgd af of de grote ganzen recht boven ons misschien wel iets laten vallen. Ben wrijft zich de slaap uit de ogen en mompelt dan droog en serieus: "gelukkig maar dat het geen olifanten zijn...". We liggen in een deuk en langzaam worden we wakker. 
Vervolgens het volgende ritueel. Met mekaar ontbijten. Er wordt nog niet zoveel gezegd. Wel gedacht. Er is ons een warme dag beloofd. Daarna slenteren we naar de kazerne. Onze uitrukkleding hangen we 's avonds in een 'drooghok' Een erg warme ruimte waar de stinkende pakken de nacht hangen te drogen. De zware zweet- en rooklucht is niet te beschrijven. Maar we hijsen ons er weer vrolijk in. Het volgende dagelijkse ritueel is de dagbriefing. Coördinator Ruud begint de dagopening met een 'spreuk van de dag', en legt uit hoe het dagprogramma in elkaar zit. Om 8 uur zitten we klaar in de auto, wachtend op de eerste melding. De porto kraakt. Of de 206 uitrukgereed is. Dat zijn we, dus we melden dat de 7142 klaar is voor de eerste fik. Brand gemeld in een gebouw van de motorclub. Meerdere slachtoffers. De 206 is snel ter plaatste en de ploeg doet de klus. Erg warm binnen. Meerdere auto's in de fik. En ook nog een vloeistofbrand. Hupsakidee, poederblusser mee naar binnen en blussen die hap. Dan de nabespreking, flessen wisselen en weer gereed melden voor de volgend. Ja hoor, Kees heeft zn sjekkie nog niet op of daar  komt ie al. Dit keer geen hete binnenbrand maar totaal iets anders. Een ongeval. Auto onder de trein. Auto en trein beiden in de fik. Meerdere slachtoffers. Gene probleem. We hebben inmiddels al zo veel ervaring opgedaan en zijn al zo op elkaar ingespeeld dat we in 20 minuten de auto en de trein hebben geblust en alle slachtoffers uit de trein hebben gehaald. We krijgen een compliment. We buffelen maar door, en vooral de snelheid van de inzetten maakt indruk. 

Na deze twee inzetten even naar de kazerne, flessen wisselen, bak koffie met een donut en wachten op de volgende alarmering. Die is heftig. Een ongeval met een LPG-vrachtwagen. Tank staat al in de brand is is aan het afblazen. Voordat wij ter plaatse zijn explodeert hij en richt een ware ravage aan. Een garage vliegt in de fik, een trein ontspoort en slaat om en de tank van een goederentrein begint te lekken. Wij krijgen de opdracht ons te concentreren op de trein. De lekkage wordt gestopt, en vele gewonden worden uit de omgevallen wagon bevrijd. 
Dan weer naar de kazerne. Flessen vullen en op naar de lunch. Deze keer soep met pannenkoeken. Dan weer in de auto en ja hoor, de porto heeft weer iets voor ons. Brand in een garage met een tankstation. Ons team draait inmiddels als een tierelier. In no time hebben we de brand bedwongen en alle slachtoffers gered. Weer een supersnelle inzet.  En weer krijgen we complimenten. 
De volgende inzet is extreem heet. Er wordt brand gemeld in naaiatelier 'de gouden vinger'. Terwijl de wolken uit het object kolken wordt Mustafa de naaier vermist. Na een snelle verkenning gaan we naar binnen. De instructeurs hadden ons al gewaarschuwd dat deze inzet wel erg heet kon worden. En dat werd bewaarheid. Halverwege de inzet kwam Kees naar buiten stuiven. Goeie beslissing. Niet verder gaan dan je zelf wilt. Ook de andere ploegleden kwamen met liters zweet tussen de bilnaad weer naar buiten. Maar ja, vuur weer uit en slachtoffers gered. Wat zijn we goed hé. 
Zijn we nog maar net weer klaar komt er weer een melding overheen. Een keukenbrand. Hele woning onder de rook en personen vermist. Voor ons een eitje. Door directe inzet van de ventilator vinden snel de vuurhaard. Ook de slachtoffers worden gevonden. Trouwens wel bijzonder dat je veel van de in Nederland geleerde theorie hier aan de kant kunt schuiven. Geen geneuzel, snel doorpakken en niet te voorzichtig zijn.
Dan de laatste. Een melding van een containerbrandje. Prio 2 gaan we ter plaatse. Blijkt het de XTC-laboratorium te zijn met vele gevaarlijke chemische stoffen. Er blijkt geen brand te zijn maar een chemische reactie die rookwolken veroorzaakt. Kees en Wouter komen via een trappenhuis in het laboratorium terecht. Daar komen ze de boze beheerder tegen die een chemische poeder over Kees en Wouter gooit. Ai, wat nu. Collega's besmet...?  (eh, kindertjes van Kees en Wouter, het was gewoon poedersuiker hoor). 
Dat was het weer. Douchen en eten. Vanavond gaan we onder leiding van Ben 'wild kijken'. Ben denkt dat hij in de uitgestrekte bossen rond Lund elanden kan vinden. Weet je wel, van die beesten met van de groot 'blaaien'. Maar eerst gaan we met elkaar sporten. Dat doen we ieder avond. Zeker een uur. Herman en Maarten kiezen vaak voor de hometrainer, Wouter en Nico roeien liever, Ben doet allebei, Jeroen loopt zich de blubber op het loopapparaat, en Kees squasht iedere avond met Wob. 
Genoeg voor vandaag. Morgen wacht de slotdag. Traditiegetrouw een hete dag met vele verrassingen. We zullen zien. Herman en Maarten hebben beloofd dat ze de Elspeetse collega's ook warm zullen maken voor een weekje Zweden. 't Is leerzaam, warm, erg vermoeiend, maar vooral leuk. Vermeldenswaardig is ook de perfecte organisatie van deze week door de Twentenaren. Alles loopt op rolletjes, en veel nieuwe inzetten in panden waar we nog niet eerder geweest zijn.
Morgen melden we ons weer.
Groeten van ons allen.

Dag 4

Zo, de eerste helft van onze Zwedenweek zit er al weer op en hebben we goed doorstaan. Thuis begint gelukkig al weer wat in zicht te komen (-; Vanmorgen liep om 6.15 uur de wekker weer af en na een heerlijk ontbijt en een extra bak koffie gingen we weer volop aan de bak. Om klokslag 8.00 uur ging de pieper met de melding van een brand bij een kantoorpand. Tijdens het aanrijden maak je zelf een beeld van wat je kunt verwachten, kantoor, kamers, bureaus enz. Maar ja, zoals gewoonlijk was ook nu de boel weer anders dan normaal. Er werd verbouwd en daardoor mocht de trap niet worden gebruikt… en hoe ga je dan bovenkomen??? maar goed, een ambtenaar als Wob (we noemen hem inmiddels onze krentfather) kan verdraaid snel schakelen en we hadden ook dit incident weer snel in de knip.

Bij terugkomst in de garage ging de pieper alweer. Brand bij een installatiebedrijf… weer mensen vermist. Jeroen draait z’n hand er ook niet meer voor om. ‘We gaan op snelheid’ en ‘kijken is zien’ waren vandaag de tips van de dag. Vervolgens nog een aantal meldingen, als laatste een melding bij een gemeentehuis. 40 vermiste personen en als klap op de vuurpijl een gijzeling in de kelder. Politie erbij met wapens enz. Maar ja, hier weet je dat je alles kunt verwachten.

Om 17.10 uur zijn we vertrokken richting het stadje Lund. Lekker even ontspannen en een lekker biefstukje gegeten.

Tot nu toe zijn de inzetten en instructies erg leerzaam. Het is pittig en de spierpijn en zere plekjes steken de kop op… maar het is de moeite meer dan waard. Het brandweervak is meer dan een vak! Tot morgen

.

Dag 3

Vanmorgen om 6 uur rammelden weer 6 wekkers. Met slaperige koppen beginnen we de dag altijd met een bakje sterke koffie op het terras. Dan ontbijten, briefing en dan het stinkende pak weer aan. Om 8 uur zitten we in de auto en wachten op de eerste alarmering. De porto kraakt, of de 206 uitrukgereed is. Ja, dat zijn we. De melding is niet lekker. Brand in een ondergronds bunkercomplex. Meerdere slachtoffers. Via een buizenstelsel vol hitte en rook komen we bij de vuurhaard. Na enig zoekwerk de slachtoffers gevonden. Nabespreken, flessen vullen en wachten op de volgende melding. Een auto op een LPG-tank geknald. Persoon zit nog in de auto. Terwijl we aanrijden zien we metershoge vlammen boven de tank uitkomen. Onder intense hitte halen we het slachtoffer uit de auto en gaan vervolgens onder dekking van twee stralen richting de gastank om de afsluiter dicht te draaien en en de tank te koelen.  
De derde melding was een garage en woningbrand. Twee slachtoffers. Klusje binnen 10 minuten geklaard. Flessen weer vullen, flesje AAdrank en maar weer inzetgereed melden. Ai, brand in een padvindersgebouw. Geen gewoon gebouw, maar een complete hindernisbaan die we in het stikdonker onder zware rook moeten nemen. De instructeurs waren onder de indruk. De vier slachtoffers hadden we tegen hun verwachting in snel gevonden.
O ja, Wouter vroeg of op de foto mocht terwijl hij even zwaait naar zn dochter. Gaan we doen.
Tussen de middag gekkookte aardappelen met een Meat Loaf (zweeds dubieuze hamburger, maar wel lekker). 
Na de lunch mochten we met elkaar met Lena ( een aardige Zweedse instructrice die we Nederlands hebben leren praten)  als complete groep op de foto.
En toen kwam hij, de nozzle container. Lena vertelde ons in vloeiend engels dat we als we 's nachts wakker blindelings onze nozzle (voor de vrouwen,ons spuitpistool (hoge druk) moesten kunnen bedienen. Toen ze het gezegd had begreep ze eerst niet waarom enkelen onder ons grinnikten. Maar goed, in de volgende oefening gingen we met Lena de nozzlecontainer om met onze nozzle de flashover op afstand te houden. Daarna de beruchte L-container die wel erg heet was.
Als laatste mochten we met schuim spelen. Met zwaar schuim een vloeistifbrand effectief bestrijden. Daarna douchen, eten, en met elkaar een lange wandeling gemaakt. We hebben zelfs nog elanden gezien met - volgens Jeroen- enorme blaaien.
Even een samenvattingen van vandaag:
Herman:  twas fantastisch
Ben: indrukwekkend, en groeten aan het thuisfront
Nico: ze leren ons hier creatief nadenken
Maarten: Ellspeetse nieuwsgierigheid komt hier van pas.
Kees: een knuffel voor mn kleine koters
Wouter: beter een oor om te luisteren dan twee om te horen 
Jeroen; groetes aan mijn lieve meisjes 
Wob: zucht...

Wordt vervolgd

Dag 2

De kop is eraf. Een makkie vandaag. Om 6 uur ging de wekker. Na een kop sterke bocht en een uitstekend ontbijt een beetje theorie over ventileren. Daarna in de praktijk gebracht. Vanmiddag oefenen met de warmtebeeldcamera en daarna de eerste middelbrand. De beruchte parkeergarage. Maar zelfs Nico deed de inzet met twee en een halve vinger in z'n neus.
Na douchen snel eten, want we gingen sporten. Kees en Wouter gingen tennissen (Kees had het over skwasj maar dat was het niet). Jeroen, Ben, Maarten en Herman gingen naar het sporthonk, en Nico en Wob gingen mountainbiken. Niet zo ver hoor, een kilometer of 30.

Met elkaar vinden wij dat de opbouw van de oefeningen nog beter is dan voorgaande jaren. We hebben wat afgeventileerd. 
Wordt vervolgd

Dag 1

En weer is er een ploeg naar Zweden. Zo langzamerhand geen bijzonderheid meer. We waren eigenlijk van plan om geen dagelijkse verslagen met foto's meer te mailen. De verhalen zijn elk jaar zo ongeveer hetzelfde. 't Is leuk, hard werken, veel zweten, goed eten en gezellig. Maar ja, dat weet iedereen al. Maar een emotioneel en meeslepend verzoek van Vincent bracht ons aan het twijfelen. En toen ook onze webmaster Martin mailde dat hij weer iedere avond klaar zit om onze digitale post te verwerken op de brandweersite hebben we maar besloten om toch weer 's avonds even achter de laptop te kruipen en jullie te vervelen met ons wel en wee.
't Is ten slotte ook niet niks. We laten onze vrouwen en kinderen een week alleen om 'onze vaardigheden te verdiepen ten dienste van de samenleving'. (Mooie zin, of niet?)

Op zaterdag 17 september is de 206 ;-) met de kwartiermakers Kees, Ben, Nico, Herman en Maarten om 6.00 uur vertrokken richting Zweden. Een dag later zijn Wouter, Jeroen en Wob gevolgd. Om 4.00 uur richting Hengelo, en vervolgens met collega's van Wierden, Borne en Glanerbrug via Hamburg richting Puttgarden. Daar weer op de boot en vervolgens om 15.00 uur in Lund. Over onderweg is eigenlijk niets te melden. Behalve misschien dat Jeroen meerdere keren heeft verteld dat ie sportschoenen en sportkleding heeft meegenomen.   
Om 16.00 uur weekbriefing gehad. !7.00 uur eten. 

Morgen melden we ons weer. We hebben diverse fotografen in de groep, en één die zelfs zegt creatief te denken. We wachten af. Hebben jullie nog speciale (foto)wensen, laat het ons weten. 

Copyright © 2006 Brandweer Nunspeet
Laatst bijgewerkt: 25-09-2011