Dag 1 Dag 2 Dag 3 Dag 4 Dag 5 Dag 6 Dag 7

Dag 7

Hier een beschrijving van de bijna achter ons liggende dag.
Gisteravond hebben we weer een flink opgestookt kampvuurtje gehad, 8 zakken hout gingen erdoor… errug gezellig!
Vanochtend, na ons ontbijt in de eetzaal, weer op tijd present in het instructielokaal. We hadden twee pelotonsoefeningen op het programma, de eerste in een hal waar diverse ateliers gevestigd waren. Hier was Bert bevelvoerder van ons voertuig dat als tweede voertuig ter plaatse kwam. In een recordtempo werden er 12 slachtoffers geborgen, al kan ‘geborgen’ niet van harte gezegd worden. Dit omdat bij aankomst de eerste slachtoffers al door de voor ons aanwezige ploegen, door het raam gesmeten werden en verder versleept werden naar het gewondennest. Goed, verder een leuke oefening gedraaid waarbij we goed samenwerkten.
In de laatste oefening werden de bevelen gegeven door Marcel, hij kreeg een scheepsbrand voor zijn kiezen. In de machinekamer van een aangemeerd Grieks vrachtschip was een brand uitgebroken. Een hele klus om in een nauw en complex ingedeeld object naar slachtoffers te zoeken. Ook bleek het lastig om goed te communiceren wie welk deel voor zijn rekening nam, beter gezegd: de afspraken waren helder, de naleving ervan wat minder. Allereerst was er bij het ter plaatse komen niets voor ons te doen, dat veranderde snel en moest er een waterkanon op de romp gezet worden om de buitenkant te koelen. Later bleek dit een zinloze actie omdat er helemaal geen brand achter dit deel van het schip was. Zo zagen we dat een dergelijk groot incident snel tot verwarring kan leiden. Voor Marcel was het als bevelvoerder wat jammer omdat wij als 3e tankauto aan kwamen en het inzetplan door de OVD gedaan werd en hij wel de ploegen aan kon sturen maar niet de tactiek kon sturen. Bert was tijdens dit incident de chauffeur/pompbediener van de auto van Barneveld zodat hun chauffeur Aalt eindelijk eens aan de andere kant van de oefening mee kon doen.
Na de oefeningen hebben we het geleerde van deze week kort nagelopen, hard gewerkt, veel gedaan, geleerd, gezweet maar ook een gezellige tijd samen gehad. Hierna was er tijd voor een heerlijke lunch waarna we konden douchen en de bus inpakken. In een leslokaal werden we daarna nog verwacht om evaluatieformulieren in te vullen, dankwoorden uit te spreken en te ontvangen. Ook kregen we van Geurt ook namens Klaas een presentatie over het beklimmen van een berg…
Jawel, brandweermensen beklimmen bergen! Daarvoor is nodig, een passie, een droom communicatie etc. Geurt, vergeef me: ik weet inmiddels niet meer allemaal wat er verder bij het beklimmen van een berg komt kijken. Wel vond ik het mooi bedacht!!! En we zullen in onze verdere carrière kijken wat we hiervan kunnen toepassen in de praktijk! Oh ja… Vertrouwen, dat is ook nodig om de brandweerberg te beklimmen en dat hebben we! Uit een giftig uitziend flesje waarop een heuse doodskop prijkte, dronken we allemaal van wat Geurt en Klaas voor ons in een bekertje serveerden.
Nadien keerden moe en voldaan de meeste collega’s per bus huiswaarts, we namen afscheid en zwaaiden de bus uit… Want evenals altijd zijn er achterblijvers, zij mogen morgenochtend in alle vroegte de voertuigen naar huis toe rijden en… de afwas doen.
Omdat de Zweedse instructeurs allemaal werkzaam waren in een zelfde beroepspost en ons partime instrueerden werden we nieuwsgierig naar hun kazerne en materieel. Hierop is een afspraak ontstaan om deze middag met de 11 achterblijvers even bij hen te gaan kijken. Om 14.15 reden we richting Landskrona, een stadje met 40.000 inwoners. De kazerne bestaat uit een gecombineerde ambulance/brandweerpost. We werden erg gastvrij en enthousiast ontvangen en rondgeleid. Zij beschikken over een royaal aanbod aan materieel en gereedschap, en konden ons hier erg veel over vertellen ondertussen kwamen ook Klaas en Geurt nog even een kijkje nemen. We hebben als dank een stuk of wat sixpacks met Heineken achter gelaten, we vertelden er even bij dat wij wat teveel bij ons hadden en het echt niet meer op konden krijgen. Wij kregen allemaal een leuke Badge van “Raddningstjansten Landskrona van de Zweedse collega’s en zo kon ook deze dag niet meer stuk.

Inmiddels zit het er hier nu echt helemaal op! Uitgeblust verlangen we nu allemaal erg naar huis en we hopen dat onze collega’s in de bus, maar ook morgen wijzelf een goede reis terug hebben.

Verslag Henri van de terugreis

Na een lange reis is de eerste ploeg teruggekomen in Nederland.
Om 13.30 uur zijn we vertrokken en is de reis gestart.
Met het certificaat op zak en een heftige dag met de laatste 2 inzetten in de benen zakte iedereen achterover in de stoel van de bus.
Opvallend rustig was het de hele reis. Zou de vermoeidheid toch parten spelen?
Voordat de boot bereikt was is er enig oponthoud geweest omdat er een ongeluk gebeurd was. De aansluiting op de boot was er net niet.
Maar al snel kwam de volgende boot en was de wachttijd goed te overleven.
Bij de eerste tussenstop werden we even opgeschrikt door een controle van de ZOLL beambten. Maar zoals een goede busmaatschappij betaamt was alles goed geregeld en de juiste papieren waren aan boord.
Dus na 3 kwartier, verplichte rust voor de chauffeur, werd de reis voortgezet.

Al snel vielen de ogen weer dicht en werd er een film gedraaid. De film duurde 1,5 uur en menigeen heeft maar een kwartiertje gezien.

Het tweede gedeelte van de reis verliep snel. We waren om 00.50 weer terug in Ede. Marjolein heeft ons met een sneltreinvaart teruggebracht naar huis.

Moe maar voldaan was iedereen en we kijken terug op een geslaagde week.
Wel willen we Koenraad bedanken voor de verslaglegging elke dag.

Op zaterdag zullen de laatste 3 mensen van ons terug komen en hopen natuurlijk dat ze een veilige reis zullen hebben

 

.

Dag 6

Daar zijn we weer met een berichtje vanuit het vandaag warme Revinge…
We hebben vandaag weer eens heerlijk gebikkeld, we zijn steeds beter op elkaar ingespeeld en weten wat we aan elkaar hebben.
Vandaag stonden er 4 oefeningen op het programma, 3 middelbranden en 1 pelotonsinzet.
De eerste 2 waren voor Koenraad, Henri mocht na de middag en Aalt had als laatste voor vandaag de pelotonsinzet.
Vanmorgen begonnen we met een brand in een houtzagerij, hiervoor werden we als tweede voertuig gealarmeerd en ingezet. Na aankomst bleek dat er een aantal personen vermist werden en dat op twee locaties aardige branden waren. Omdat het pand moeilijk in elkaar zat en de vuurhaarden dus ook moeilijk te bereiken waren ontstond hier en daar wat frustratie over het aanvoeren van de slangen die steeds ergens vast zaten. Om bij de branden te komen moest men bij de eerste een trap afdalen. Bij de andere was van buitenaf, na een deur te forceren, de vuurhaard te bereiken. Omdat er bij blussen met water veel stoom ontwikkeld wordt, en daar collega’s door gekookt kunnen worden vergde het enige communicatie om op de juiste ogenblikken de branden te blussen. Te meer omdat de benadering vanaf een hoger gelegen platform was. Die plak werd in de loop van de dag (een oefening wordt door meerdere ploegen gedraaid) diverse collega’s TE heet onder de voeten. Hierbij konden we ook constateren dat een biertje in de avond ervoor niet erg is maar een biertje te veel zo zijn gevolg krijgt in de dag erna.
Na deze inzet werd ons een rookontwikkeling gemeld in een gebouw, veel meer was niet bekend. Later bleek het een gebouw te zijn dat gekraakt werd en erg hokkerig in elkaar zat, op het balkon van de 1e verdieping stond een man die een kind (dummy) in zijn armen had en deze snel beneden wilde hebben. Later bleek dat, als hier niet voldoende aandacht voor was, deze naar beneden gegooid zou worden. Het was een leuke inzet waarbij samen met de tweede auto het gebouw in blokken verdeeld werd om eenvoudig te scheiden wie waar zijn inzet deed, ook kwamen hier weer diverse leerpunten aan de orde.
Na de middagpauze waarin wij heerlijke pannenkoeken te eten kregen, hebben we nog een brand in een gebouw van een motorclub gehad. Wij kwamen als tweede auto ter plaatse en kregen daardoor niet mee dat er al een ware strijd geleverd was met enkele clubleden die met geweld de brandweer belaagden. Voor ons was er niet erg veel te doen, voor wij eindelijk toegang kregen doordat er een deur voor ons geopend werd, had de eerste auto (Breda) het grootste deel al uitgekamd. Wel waren er twee branden te blussen en ook hier was de temperatuur flink hoog.
Als laatste oefening vandaag de pelotonsinzet. Deze begon erg leuk en dat bleef (voor ons) zo tot het einde… De OVD werd gealarmeerd voor een prio2 melding om polshoogte te gaan nemen bij een appartementencomplex. Aanleiding hiertoe was een reeks aan brandmeldingen die telkens gereset werden. Toen hij ter plaatse kwam kijken kreeg hij te horen dat de brandmelding telkens terug kwam en dat er vast iets aan de hand was. Direct wilde hij een tankauto gealarmeerd hebben, en niet veel later nog eens twee door grote brand te maken.
Toen wij als eerste tankauto aan kwamen werden we met een hogedrukstraal naar binnen gestuurd om met 4 personen de verkenning te doen, slang aan te voeren en slachtoffers naar buiten te brengen. Dit liep dusdanig gesmeerd (we zijn ook wel erg sportief bezig geweest) dat wij klaar waren toen de laatste tankauto net een slang had klaarliggen om naar binnen te gaan. Die konden ze dus direct weer opruimen zodat de stand 1 – 1 was tussen ons en Breda.
Helaas waren we door een kleine storing in de communicatie 1 ruimte voorbijgegaan waar natuurlijk net een slachtoffer lag. Deze werd gelukkig door onze Barneveldse collega’s naar buiten gebracht.
Na het oefenen hebben we ons heerlijk kunnen douchen en stond er weet eten voor ons klaar.
Het menu bestond uit gekookte aardappels met Meatloaf en natuurlijk salade. We hebben het hier goed, erg goed, maar toch hebben we wel eens lekkerder gegeten vonden we.
Inmiddels hebben we allemaal zoveel salade gehad dat we daar even op uit gekeken zijn, ook hebben we inmiddels voldoende mais naar binnen gewerkt. Zoveel zelfs dat een kip er wel een jaar op kan leven.

TOT MORGEN!

.

Dag 5


Voor vandaag stonden 4 oefeningen gepland, 3 middelbranden voor de lunch en 1 pelotonsinzet erna.
Vanochtend zijn we begonnen met een inzet waarbij wij als tweede TAS met Marcel als bevelvoerder gealarmeerd werden. Marcel zag het helemaal zitten en deed deze inzet dan ook met twee vingers in zijn neus. Tenminste, dat was hij gisteravond al van plan zo wist hij te vertellen tijdens een potje Klaverjassen. Het was een brand bij een woonhuis met een klein laboratorium waarin instrumenten ontsmet werden met Gamma straling. Radioactiviteit dus… deze gegevens zorgen altijd voor een vertragende factor voor wat betreft de redding van slachtoffers. Met behulp van een dosistempometer werd de evt. voorkomende straling gemeten. Hierbij is het wel van belang dat we weten wat we af lezen, dat bleek erg lastig. Verder werden de bevelvoerders lastig gevallen door een erg irritant mannetje: de eigenaar van het pand.
Hierna werden we weer ingezet voor een middelbrand, dit maal met Evert-Jan als bevelvoerder, voor een brand in een pand waarin een handel in exotische dieren was gevestigd. We hebben geen van deze dieren gezien maar het zorgt er wel voor dat je heel anders op een object af gaat, mogelijk zaten er slangen of zelfs een krokodil?
Een oefening die erg gesmeerd verliep, we raken al redelijk op elkaar ingespeeld zo bleek. Door de Zweedse instructeurs werd bij de nabespreking nog gerefereerd aan de brand enkele jaren geleden in de Punt. Een zelfde soort object waarbij enorme hoeveelheden hete rookgassen zich bovenin het pand ophoopten en plotseling tot ontbranding kwamen. Bij het binnentreden van dit pand waren wij hier goed alert op en dat waardeerden ze erg.
Nummer 3 en tevens de laatste middelbrand van de dag was een brand bij een garagebedrijf. Hier was Aalt bevelvoerder van ons als tweede TAS, we werden ingezet voor het zoeken naar vermiste personen in het pand maar ook voor het koelen van gasflessen met lage druk. Omdat het koelen hiervan erg veel tijd in beslag neemt en we de ‘handjes’ beter voor het zoeken naar slachtoffers konden gebruiken was vooraf al afgesproken om indien mogelijk de flessen in een nabijgelegen vijver te gooien zodat deze daarin konden koelen. Het bleek mogelijk en dus werden de flessen opgepakt en door even een sprintje te trekken richting de vijver was dat zo bekeken. Dit tot grote hilariteit van de omstanders omdat Klaas Noorland als instructeur onder een luid geroep dit probeerde te voorkomen. Hij dacht namelijk dat de flessen voorgoed onder water zouden verdwijnen, maar zoals afgesproken werden ze echter netjes op de slootkant geworpen. Een leuke oefening met evenals de overige oefeningen veel leermomenten.
Na de middag volgde een pelotonsinzet, wij waren zoals afgesproken als vierde en laatste auto met wederom Evert-Jan als bevelvoerder aan de beurt om uit te rukken.
Na lang wachten tot ons aller frustratie, werd er een auto gealarmeerd voor een OMS- melding in een bejaardenhuis. Dit bleek een prachtige af/misleiding om de reeds gevormde beeldvorming te verstoren. Tot grote ergernis van de bewuste auto uit Ede werden ze voor een loze melding opgeroepen. Ondertussen werd de tweede auto naar een ander locatie opgeroepen en dat betrof een brand in een industrieel pand wat nogal complex in elkaar bleek te zitten. Er waren door ondergrondse tunnels diverse objecten aan elkaar gekoppeld, door werkzaamheden met asbestsanering was hier brand uitgebroken. Wij kwamen als derde auto ter plaatse en werden door een verkeerde instructie van een andere bevelvoerder een deur in gestuurd die niet geopend had mogen worden. Tot ergernis van de Zweedse instructeurs liep het scenario nu wat in het honderd, voor ons niet want het scheelde veel gesjouw met de slachtoffers die nu niet door de nauwe tunnels naar buiten hoefden.
De tankautospuit die naar de OMS-melding gestuurd was mocht de met asbest besmette mensen reinigen, dat was voor hen niet zo’n spannende bezigheid waarop zij besloten er een heus waterballet van te maken waarop uiteindelijk maar even ingegrepen werd.
De woensdagmiddag staat altijd in het teken van een uitje naar het stadje Lund (ter grote van Elburg, tenminste het winkelcentrum). Hier konden we evt. wat voor de thuisbasis kopen en gezellig op een terrasje een biertje drinken. Om 19.00 uur werden we verwacht in een restaurantje waar een heerlijke barbecuesteak geserveerd werd. Een gezellige middag waardoor de dag met een voldaan gevoel in maag en geest werd afgesloten.

Inmiddels zijn we alweer over de helft van de oefenweek en we merken dat aan alle spiertjes in onze lijven, ook gaan de (meeste) mensen wat eerder naar hun bedje…
Op naar morgen, alweer een zware dag…

Dag 4

Stiekem toch in het kort nog even over gisteren... dat kon in het vorige stukje namelijk niet beschreven worden omdat het lastig is in de toekomst te kijken. Helaas leren we dat hier niet.
Gisteravond hebben we een gezellige avond gehad, die avond bestond eerst uit een stukje voetbal. Dat was niet een hoogdravend spelletje techniek maar wel erg goed voor de teamgeest. We zijn er vandaag achter gekomen dat het beter is om vanavond dat spel niet wederom te hervatten (spierpijn). Ondertussen werd er door Geurt een uitermate plezierig brandje gesticht in de vorm van een kampvuurtje. Ook werd de barbecue ontstoken en werden door Marcel overheerlijke kippevleugeltjes van Anne Kramer (brw. collega uit hulshorst) verwarmd. Voor de niet-kluivers waren er wat Braadworstjes.
Leerpunt van deze avond: het vuur moet in het vervolg wat eerder aan, het duurt namelijk zo lang voordat het uitging. Als vakmensen kunnen wij zoiets natuurlijk niet onbeheerd achterlaten.

Vanochtend, we spreken dan over dinsdagochtend, hebben we weer heerlijk ontbeten en waren daarna precies op tijd in het instructielokaal om de komende dag door te nemen. We begonnen aan de eerste van de 6 oefeningen van deze dag met als bevelvoerder Marcel. Hij kreeg een brand in een parkeergarage, van beheerder Koenraad, voor zijn kiezen. Bert begon zijn dag hierbij goed door met zijn knieholte in een bumper van een auto te haken waaraan hij in de loop van de dag nog regelmatig aan terug kon denken. Een pittige oefening die werd afgesloten door een nabespreking in een flinke regenbui. Bijna direct daarna moesten we alweer door naar de volgende oefening waardoor het bakje koffie erbij inschoot. Een Ammonia instructie/demonstratie, de gevaren maar ook de mogelijkheden van een inzet waarbij deze giftige stof vrijkomt werd doorgenomen en gedemonstreerd. We konden tijdens deze inzet in een ruimte lopen waarbij 5000 PPM Ammonia aanwezig was. Ter illustratie: Ammonia ruik je al bij 5 PPM. Omdat we bij de vorige inzet nat geregend waren werden onze jassen verruild voor Zweedse exemplaren. Dit omdat de genoemde stof zich gemakkelijk aan water hecht en dan omgezet wordt in Ammoniak waardoor het een bijtend goedje wordt op je huid.
Nadien werden we voor een inzet in een keldercomplex opgewacht, Aalt leidde deze inzet en deed dat met verve. Het gezicht van Henri was na de inzet erg zwart, niet door voorgaande zin maar omdat zijn ademlucht-automaat los was geschoten. Door de adrenaline had hij niet door dat hij geen schone maar vette rooklucht binnen kreeg, wat een erg koddig gezicht opleverde. Gelukkig heeft hij er geen nadelige gevolgen aan overgehouden.
De vierde en laatste inzet voor de middagpauze betrof een brand in een textielverwerkend bedrijf, hiervoor was Evert-Jan de aangewezen persoon om als bevelvoerder op te treden. Een leuke inzet met een aantal complexe details.
De lunch bestond uit een heerlijke Chilli die we wel konden gebruiken na een ochtend van hard werken.
Na de middag werd er een groepsfoto gemaakt bij het (oefen)treinstation waarna we weer in het instructielokaal werden verwacht om wat details voor de inzetten van de middag door te spreken.
Twee middelbranden stonden op het programma waarbij Henri de eerste mocht doen. De brand betrof een bedrijfsverzamelgebouw waar werkzaamheden aan de gang waren, boven deze bedrijfjes was een aantal appartementen gevestigd.
 Wij werden als tweede voertuig hiervoor gealarmeerd en mochten de begane grond doorzoeken en dat liep allemaal erg gesmeerd.
De tweede middelinzet waar wij als eerste voertuig naar toe reden, werd gealarmeerd als een autobrand. Bij aankomst bleek het allemaal wat erger dan verwacht en bleek dat deze auto tegen een grote gastank aan stond te branden. Gelukkig was de wind ons goed gezind en werd de tank niet aangestraald. Ook was er tegelijk (hoe kan het ook anders) een brand in een nabijgelegen garagebedrijf, die op zijn beurt weer op een naastgelegen wooncomplex overgeslagen was.
Bij deze inzet was Bert bevelvoerder, we focusten ons op de brand in de garage en dat bleek lastiger dan verwacht, er klapten diverse gasflessen waardoor het benaderen uitermate lastig bleek. Volgens de Zweedse instructeurs moeten we in de praktijk wat zuiniger met ons lijf omspringen, dat weten we dan ook weer! Volgens Marcel was de oorzaak hiervan dat aan het eind van de dag de vlammetjes bij ons gedoofd waren…
Jan heeft tijdens de inzetten gelukkig geen last van zijn enkel meer gehad, (wij dus ook niet van hem) waarschijnlijk komt dat door zijn enthousiasme omdat hij tussen de oefeningen door nog wel wat voelde.
Na een heerlijke douche hebben we gezamenlijk gegeten Leeks potatoes with Pork meat, wat zegt u? ja zo schijnt het te heten, het smaakte in ieders geval goed en er was ‘only for the Dutch people’ een heerlijk ijsdessert. Er waren we naar wij dachten erg veel Nederlanders…
Oh ja, onder het eten hagelde het buiten nog even flink.

Tot morgen!

 

Dag 3

Vanochtend zijn we allemaal gezond ten tonele verschenen...
Het was 7.00 uur toen we allemaal de ontbijtzaal binnen kwamen om het ontbijt wat heerlijk klaar stond tot ons te nemen. Om 7.45 werden we in het instructielokaal verwacht en dat lukte niet helemaal, waarschijnlijk wat onwennigheid. De lege water- en dieseltanks werden gevuld en rond 8.10 waren we dan zover.
Na een korte instructie, waarin het reilen en zeilen van de week aan de orde kwam, zijn we begonnen met de eerste van de 6 oefeningen die voor vandaag op de planning stonden.
De dag bouwde zich mooi op, we begonnen met een soort sauna met de kleren aan zeg maar. We kregen instructie over het brandverloop, er werd een klein vuurtje gemaakt in een container waarin wij zelf een meter lager op de grond zaten. Dat vuur van brandend zachtboard breidde zich razendsnel uit waardoor onze pakken begonnen te dampen en de vlammen boven onze hoofden vrij spel hadden. Door laag te blijven bleven we buiten bereik van het rookgordijn en de enorme hitte die hierbij vrijkwam. Erg interessant en leerzaam!
Na een korte pauze kregen we uitleg over straalpijptechniek en mochten we het geleerde uitproberen in een dubbele container waarin enorme hoeveelheden gas tot ontbranding werden gebracht (erg heet). Dan was er koffie met een broodje kaas. Voor diegenen die geen kaas lusten, ik hoorde dat dat de echte mannen zijn!? was er alleen koffie.
De derde oefening was wederom een inzet in een container waar ook weer de straalpijptechniek beoefend kon worden maar nu wat realistischer met vuur van verbrande pallets.
In de middagpauze stond er warm eten voor ons klaar, daar waren we natuurlijk erg hard aan toe. Overigens is al het eten lekker; bij honger smaken rauwe bonen zoet… Veel salade dus dat hoeven we straks thuis niet meer (weten jullie dat ook weer).

Na de middagpauze waren we om 13.15 weer present en hebben ons eerste oefenincident van de weer gespeeld. Marcel was zoals we gisteravond besproken hebben, de aangewezen persoon om ons hierdoor te leiden,
Er was een scooter tegen een auto gebotst en daar was een onbekende gevaarlijke stof bij vrijgekomen. Achteraf bleek dat we altijd te voorzichtig optreden bij dergelijke incidenten. Dat horen we thuis nou nooit!
Het volgende incident was een gastank in brand, hiervoor kregen we eerst wat instructie zodat Henri alvast wist hoe dit aan te pakken (theoretisch dan). Het bleek in de praktijk verrekte lastig om alles zodanig te plannen dat we op rolletjes de inzet konden volbrengen. Bij deze inzet waren we allemaal ook goed nat geworden, maar door het mooie weer was dat ook zo weer droog. Ook zwikte Jan zijn enkel wat op de grove keien waarop het incident zich afspeelde, maar het gaat al weer wat beter en hij heeft beloofd vanavond rustig op de stoel te blijven zitten zodat hij morgen weer met ons aan de bak kan.
De laatste inzet van vandaag betrof een woningbrand met mogelijke slachtoffers, hierbij zat Koenraad op de bok. Het was een relatief klein brandje in de kelder van de woning met twee slachtoffers. Hier bleek hoe belangrijk het is om duidelijke commando’s te geven en te krijgen zodat we van elkaar weten wat er van je verwacht wordt. Ook knapte tijdens de inzet de hogedrukslang van de koppeling, we zagen het al een beetje aankomen omdat we even daarvoor al een Anorisma  aan beide zijden van de koppeling constateerden. De auto wordt dus even goed beproefd voordat hij echt aan de bak moet!
Al met al een leerzame dag, oefeningen gehad met veel leerpunten en we hopen die in de komende week nog toe te kunnen passen.
Na deze vermoeiende dag waren we best wel aan een heerlijke wasbeurt toe, hierna hebben we nog heerlijk gegeten en nadien maar direct een stukje typen voordat ook daar de zin aan ontbreekt!
Morgen hopen we weer een vervolg te kunnen geven: TOT DAN!

`

Dag 2

Zondagmorgen is de rest van de groep vertrokken vanuit Ede. Marjolein (vriendin van Bert) heeft ons weggebracht. Om 7 uur exact is de bus vertrokken voor een lange reis.
Het regende pijpenstelen toen we weg gingen. Dus met een gerust hart gingen we weg. Geen code rood meer!
Na een korte bui brak de zon door.
Na 2 uur werd er drie kwartier gestopt. Na de stop sloeg de vermoeidheid al bij sommigen toe. Maar dat zal in de loop van de week wel opgelost worden want er staat ons veel werk te wachten.
Precies volgens planning reden we de boot op. De wachttijd was 3 minuten dus heel goed gereden door de chauffeur.
Op de boot zag Aalt de bui al aankomen en voorspelde dat de bui ons zou inhalen. Hij toonde hier zijn kwaliteiten al want het gebeurde ook en hoe …
Vreselijke hoosbuien en erg veel onweer trof ons op de brug bij Kopenhagen. De buschauffeur koos voor veiligheid en reed midden op de weg om de vangrail te ontwijken.
Zelfs een omgeslagen boot werd door de oplettende bevelvoerders waargenomen.

Om 18.15 uur was de bus op de locatie van bestemming. Een lekkere maaltijd stond ons op te wachten.
Na het eten kregen we direct een uitleg over de invulling van de week. De doelstelling van de bevelvoerders werd opgenomen door de instructeurs van deze week. Trouwens de ze instructeurs zijn niet onbekend bij ons. Klaas Noorland en Geurt Trip zullen deze week ons beoordelen op hun eigen kundige manier.

Na de uitleg hebben we als groep de taken verdeeld wie wanneer als bevelvoerder e.d. zal gaan optreden.
Op moment van schrijven controleert Geurt zonder te lezen of alles op waarheid berust.

Morgen zullen we jullie op de hoogte houden van onze eerste bevindingen op dag 3.

Dag 1

Hierbij het verslag van ons 7 dagen lange avontuur naar en van Zweden, we verblijven in een oefencentrum in Revingeby ongeveer een uur landinwaarts in Zweden.

Onder wij verstaan we in dit verslag een groepje speciaal voor deze gelegenheid geselecteerde brandweermensen uit de Veiligheidsregio Noord en Oost Gelderland ofwel VNOG. We zijn met 6 bevelvoerenden en een manschap, drie van ons zijn op zaterdagmorgen in alle vroegte met het reserve voertuig van Cluster West naar Zweden vertrokken. Deze drie zijn: Jan Nagelhout(Elburg), Evert-Jan Koerhuis(Hattemerbroek) en Koenraad Schaafsma(Nunspeet). De rest van dit ploegje zijn: Marcel van Looijengoed(Ermelo), Bert Vos(Harderwijk), Aalt Pul(Harderwijk) en Henri Pruim(Nunspeet).

Op zaterdagmorgen om 5.45 uur vertrekken we vanuit een mistig Elburg naar de Afgesproken plek aan de A1 om vanuit daar met de andere auto’s richting Zweden te vertrekken. Zij staan al op ons te wachten (zo hoort het tenslotte ook) en na een voorstelrondje vertrekken we snel richting Duitsland om vandaar verder via Denemarken Zweden aan te doen. De langzaamste auto rijd voorop (Breda) daarna de TS van Barneveld en als laatste tankauto zijden wij met een Daf 2300 Turbo bj.1990 met nog geen 30.000 op de teller richting het Noorden. We vergeten te vermelden dat er ook een Sprinter achteraan rijd, hierin zitten een aantal collega’s uit Barneveld.
We schreven al dat het een erg mistig Nederland was, de wereld zag er tot een eindje in Duitsland niet groter uit als ca. 50 meter in de omtrek. Goed we zijn misschien wat kortzichtig maar toch waren we hier niet erg blij mee en we slaakten een zucht van verlichting toen het zonnetje deze mist ras deed verdwijnen. Desalniettemin reed Jan ons uiterst voorzichtig Duitsland in, waarvoor vanaf deze plaats nog hartelijk dank.
Bij de eerste tankstop, waarbij Koenraad zijn kleding even bijgetankt kreeg met wat dieselolie en voor de rest van de reis bij iedereen uit de buurt mocht blijven, hebben we van chauffeur gewisseld. Evert-Jan reed het tweede deel en Koenraad mocht zoals gezegd onderin het voertuig een dutje doen, na wat oponthoud door wegwerkzaamheden (ook dat doen ze in Duitsland) hebben we getankt en gegeten aan de snelweg. Een aanbiedingsmenuutje van 4 voor 21.00 trouwens, ja ook de brandweer bezuinigd en wij doen mee.
Na de tankstop waren we met een klein half uur bij de boot en die konden we na ongeveer een kwartier wachten oprijden. Drie kwartier ongeveer duurde de overtocht, en ondertussen genoten wij van een overheerlijk zonnetje. Nadat we boot afreden arriveerden we moe maar voldaan om bijna 18.00 uur bij het oefencentrum. Ook Klaas Noorland en Geurt Trip die ons in de oefenweek zullen beoordelen kwamen bijna gelijk na ons aan. Al snel kregen we de sleutel van onze kamers en nadat de auto’s uitgepakt waren kregen we om 18.30 uur een heerlijke warme maaltijd. Na een nog gezellige avond kropen we snel ons bedje in.

Zondag: Na een heerlijke nachtrust was er voor de vroege vogels een ontbijt. De wat meer uitgeslapen collega’s maakten van de Lunch een Brunch en verder was het echt een rustdag die iedereen op eigenwijze (dat zijn brandweermensen) de dag in.
Om 18.15 arriveerde de bus op het oefencentrum…

 

Copyright © 2006 Brandweer Nunspeet
Laatst bijgewerkt: 28-05-2011