Dag 1 Dag 2 Dag 3 Dag 4 Dag 5

Dag 5

Vrijdag

Het einde komt in zicht. Na de heftige eindoefening van gistermiddag is het moeilijk opstaan. Maar iedereen lukt het om weer op tijd aanwezig te zijn bij het ontbijt met spek, eieren en geroosterde broodjes. Over de eindoefeningen gesproken, daar hebben we helaas geen foto’s van. Iedereen wordt vol ingezet. Tijd voor foto’s maken  is er niet. En ook is het hier om half vijf al donker. Maar neem maar aan dat de eindoefeningen heftig, complex en zwaar waren. 

Na de ochtendbriefing weer hetzelfde ritueel. We hijsen het ademluchttoestel weer op de rug. We hebben wel het idee dat de fles iedere dag zwaarder wordt. Ook wordt er meer gesjokt dan op de eerste dag. In de auto komt al gauw de melding.  Een zwaar ongeval op de snelweg. Een touringcar met kinderen is in botsing gekomen met meerdere voertuigen.  Een auto van het corps diplomatique ligt op z’n kant. De ambassadeur ligt bekneld. De persoonsbeveiliger schreeuwt wanhopig om hulp. Een eindje verder staat een bestelbusje in brand. Enkele dozen met radioactief spul liggen op de weg, Radioactieve vloeistof sijpelt uit de verpakking. De chauffeur weet nog te vertellen dat ook omstanders  in aanraking zijn geweest met de vloeistof, ze zijn echter al weer verdwenen. Er mist een doos met RA-spul. Dan wordt hij onwel en zakt in elkaar.  Succes OvD….
Even later is er een melding van een brand in een groot partycentrum. Er is een bijeenkomst van een niet door iedereen zo geliefde politieke partij, en er is een brandbom naar binnen gegooid. Complicerende factor is dat er in hetzelfde gebouw  een discotheek is , waar honderden jongeren zich vermaken. De brand breidt zich uit, en het probleem wordt groter. Een vette kluif voor onze OvD’s.

Rond de middag zit het erop. We krijgen weer het bekende lunchzakje en gaan snel douchen.   Dan de eindbrieffing. De Nibradocenten zijn tevreden. Er zijn weer vele leermomenten geweest, en daar doen we het voor. Ook de drie aanwezige politie-OvD’s geven aan dat het voor hun een nuttige en leerzame week is geweest. Grote incidenten komen weinig voor en in deze week is het inzicht in elkaars werkwijze weer vergroot.
Tijdens de eindbriefing rond de middag hebben we met elkaar in een waardig moment van stilte onze Vaassense brandweercollega Theo Prins herdacht, die op deze dag wordt begraven. Meerderen van onze groep hebben hem gekend en meegemaakt.

Vervolgens in de bus naar het vliegveld van Birmingham, waar de KLM ons weer de plas overvliegt.  Op Schiphol staat weer een rood busje klaar die ons naar de Veluwe brengt (bedankt Gert).
Resumerend,
Nuttig? Ja, alhoewel het voor de aanwezige bevelvoerders wel even wennen was wanneer je in je eentje gelijktijdig chauffeur, bevelvoerder en manschap bent. Maar goed, bevelvoerders zijn over het algemeen goed in toneelspelen
Het weer? Prima, een dag een beetje regen. Voor de rest fris, maar lekker weer.
De accommodatie: tsja, beetje uit de tijd, en eten maar zeer matig. De oefenlocatie is bijzonder. De chauffeur/bevelvoerders hebben hun hart kunnen ophalen op de brede landingsbanen waar WOII de Wellingtons hun bombardementsvluchten starten.
De groep?  Een gezellige mix van OvD’s en bevelvoerders die met elkaar een prima week hebben gehad.
Tot zover een beeld van een weekje Moreton.

Dag 4

Donderdag 

Prachtig weer hier vandaag in Moreton. Na het karige ontbijtje maar weer naar de briefingroom. We krijgen weer een verhaal over oefendoelen, en daar gaan we weer. De zware flessen weer op de rug en richting de wagens. Dat is trouwens een leuke bezigheid. Met de MAN's of Volvo's scheuren over de brede landingsbanen van het voormalige RAF-vliegveld. 
Om kwart over acht komt de eerste melding. Brand uitgebroken in een groot zeeschip met diepvriescellen. De isolatie staat in de fik en een grote tank met freon wordt aangestraald. Hupsakidee, opschalen maar. Van alle kanten komen de hulpdiensten aanvliegen. Een ingewikkelde klus, afdalen in het diepe ruim dat heet is en zwaar onder de rook staat. Het Copi coördineert wat af. De politie en GHOR kunnen aan de bak. Maar goed, zoals altijd wordt de klus weer geklaard. En je kunt aan het gezicht van de OvD's zien of de vooraf geformuleerde oefendoelen zijn gehaald. 

Om 12 uur weer de bekende lunch. De volgende melding is voor de verandering weer een OGS inzet. Niet spectaculair, maar het vergt veel denkwerk van de OvD's. Maar goed, daar zijn ze voor opgeleid toch?
We sluiten de middag af met een complexe inzet in een flatgebouw. Op de derde verdieping is een explosie geweest en de derde en vierde verdieping staan volledig in de fik. Het gebouw heeft gelukkig een hydrant, maar al de lagedrukslangen moeten wel met de trap naar boven. Binnen is het heet. En we zweten ons te pletter. Na de inzet wachten ons weer een paar mooie woorden van de Nibra docenten. We luisteren natuurlijk aandachtig, maar in gedachten staan we al onder de welverdiende hete douche. 
Het avondeten was zoals gewoonlijk ...., tsja. 
Vanavond gaan we nog even naar de wereldstad Moreton. Op tijd terug, want morgenvroeg wachten nog vier extreem hete inzetten. Daarna douchen, en op weg naar het vliegveld.
Morgen melden we ons weer. 

Dag 3

Woensdag

Vanmorgen zitten we op de helft van de oefenweek. De tijd vliegt. Gisteravond met de hele groep naar The Bell Inn geweest. Een gezellige Engelse pub. En inderdaad, karaoke. Het aantal Engelse zangers viel een beetje tegen. Maar onze OvD’s maakten dat ruimschoots goed.
Iedere morgen verzamelen we om precies 7.25 uur bij de ontbijtzaal. We zijn dan de eerste en hoeven niet te wachten bij het ontbijtbuffet. Want we zijn hier niet alleen. Tussen de oefeningen door even een praatje gemaakt met een Engelse instructeur. Hij was trots op z’n oefencentrum. Van de drie centra in Engeland … “this is the biggest and the best” aldus een smilende firefighter. Op de vraag of naast Engeland en Nederland hier nog meer landen oefenen antwoord hij resoluut : “from over the hole world”. En inderdaad, gelijktijdig met ons verblijven hier spuitgasten uit Ghana, Irak en Saoedie Arabië . Ook leuk is de samenwerking met de politie OvD's  die deze week meedraaien. Het vergroot de inzicht in elkaars werkwijze.
Na de ochtendbriefing het pak weer aan en met het ademluchttoestel  onder de arm weer richting the firetruck. We beginnen de schouders een beetje te voelen. Komt vanwege de grotere ademluchtfles hier in Engeland.Negen liter op de rug zijn we niet gewend.  Even later komt de melding: Brand in een autoschadebedrijf. Een groot gebouw met meerdere verdiepingen. Op de begane grond meerdere autos in de fik en vele slachtoffers. Op de tweede verdieping zit advocatenkantoor Bram Moskovitch. Daar is iets bijzonders aan de hand. We mogen niet weten wat maar het wachten is op een arrestatieteam. Een uitdaging voor de OvD van de brandweer die zijn belangen moet delen met een resolute OvD van de politie en de OvD GHOR. Het gaat er hard aan toe. Uiteindelijk branden geblust en slachtoffers gered net voordat boven ons het arrestatieteam binnenvalt.

Om 12 uur is het lunchen. Ziet er hier iets anders uit dan in Zweden. Een bekertje soep, twee voorgesmeerde broodjes met veel mayo en een papieren zakje met daarin een blikje Engelse frisdrank, een Engels koekje, een Engels zakje chips en ’n appeltje.
Even later is het weer raak. De porto kraakt. Er is een flatgebouw ingestort. Meerdere slachtoffers. Ter plaatse treffen we inderdaad een enorme chaos aan. Wederom een uitdaging. 
De laatste inzet was natuurlijk weer een fikse brand in een groot gebouw. Met meerdere auto's klaren we de klus. Leuk detail, onder leiding van Peter, een sympatieke Belgische Ovd, die zn ogen uitkijkt hoe wij in Nederland werken. 

Zometeen eten, vanavond krijgen we bijles in ventileren. Tot morgen maar weer. 

Dag 2

Dinsdag

Gisteravond met de hele club in de pub hier op het centrum gezeten. Meegedaan aan een Engelse quiz. Net niet gewonnen. Vanmorgen om half acht weer ontbijtje. STinkende pal weer aan en wachten op de inzet. Er zijn twee mensen onwel geworden in het ruim van een groot schip. Complicerende factor is dat er door verhitting gevaarlijke stoffen ontstaan waardoor de redding wordt bemoeilijkt. 
Het middagdeel stond in het teken van een groot ongeval op de snelweg. Een Cessna moest een noodlanding maken op de snelweg, vele auto's klappen op elkaar en zelfs een vrachtwagen met gevaarlijke stoffen. De piloot overstuur, want de copiloot zat vast in de cockpit. Een echte uitdaging voor de OvD. 
Na een eindbriefing gaan we zo eten. Vanavond gaan we naar pub The Bell. Schijnt gezellig te zijn. Is een karaokeshow vanavond. Ik denk dat we met elkaar gaan zingen. Er wordt trouwens nog steeds gesproken over een Nunspeetse OvD, die in deze pub ooit indruk heeft gemaakt met een zangoptreden. We noemen geen namen, maar het begint met een A....

Hieronder nog enkele foto's. Morgen melden we ons weer. 

Dag 1

Moreton
Van 27/11 t/m 3/12 zijn een groep Ovd'en en bevelvoerders naar Engeland om zich verder te bekwamen in brandbestrijding en hulpverlening. Op het voormalig militaire RAF-vliegveld van Moreton in Marsh werken we ons in het zweet.
Zondagmorgen werden we door Gert W. naar Schiphol gebracht. Daar verzamelen met de rest van de club, inchecken en de lucht in. Het was een uurtje vliegen, naar Birmingham, maar omdat de klok een uurtje terug moet zijn we in 3 minuten op de eindbestemming.
Daar krijgen we een briefing en vervolgens een diner met een welkomstwoordje van de grote baas hier. 

Vanmorgen eerst een echt engels ontbijt, het pak aan en aan de slag. We krijgen vier engelse brandweerwagens mee. Op het moment dat ik wil schakelen gaat het raampje open. Het stuur aan de rechterkant is even wennen. Wanneer je het vliegveld oprijdt is het even slikken. Ingestorte gebouwen, neergestorte vliegtuigen, grote rokende gebouwen, een treinongeval, lekkende tanks en nog veel meer ellende.
De eerste inzet is een OGS-incident. Een vorkheftruck heeft vaten met zoutzuur en loodperoxide lekgeprikt. De stoffen gaan mengen met rookontwikkeling tot gevolg. We kunnen aan de bak deze morgen. Na een matige lunch staat de middag in het teken van brand in een complex gebouw. De engelse stokers hadden zich flink uitgeleefd. Zweten dus.  
Na een eindbriefing douchen en eten. Vanavond naar de pub hier op het terrein.  Wordt vervolgd.

`

Foto's: Wob Meijering

Copyright © 2006 Brandweer Nunspeet
Laatst bijgewerkt: 3-12-2011