Vertrek Dag 1 Dag 2 Dag 3 Dag 4 Dag 5

Dag 5

Bedankt Martin voor je bijdrage, erg leuk!

De 5e oefendag is aangebroken!
Het is weer vrijdag, dit betekend dat we nog een tweetal oefeningen voor de boeg hebben. Na de regen van gisteren zijn we benieuwd of onze pakken ver genoeg opgedroogd zijn in de droogkamer. We beginnen zoals we gewend zijn met een bakje koffie, en dat is nodig ook omdat het de avond ervoor best laat is geworden omdat we het best gezellig hadden. We praten over van alles en nog wat maar natuurlijk ook erg veel over de brandweer en de verschillen die we tussen de gemeenten kennen.
Na het ontbijt gaan we aan de slag, voor de eerste keer deze week zijn we net te laat in de briefing aanwezig, drie minuten zelfs. Maar we krijgen te horen dat dit door de vingers gezien wordt omdat onze inzet deze week maximaal is geweest. De pakken zijn voor een groot deel weer redelijk droog, sommige nog best wat nat en dat kan gevaarlijke situaties opleveren bij extreme hitte (stoomvorming), men heeft dus besloten om de laatste oefening die heet zou zijn niet te gek te maken.
We starten met een oefening die uitgroeit tot peletonsinzet. Een kunstgallerij met XTC-lab. en parkeergarage erbij. Hoe verzinnen ze het zou je zeggen, maar hier zijn voor de ons de nodige leerpunten omdat we zomaar een ruimte voorbij gaan waar natuurlijk een brandhaard en slachtoffer te vinden zijn. Slordig… maar goed we zijn hier om te leren en proberen na stevig balen weer de leermomenten vast te houden. We krijgen van de Zweden complimenten over de pit die er toch ook getoond wordt.
De volgende en laatste oefening is een brand in een vrachtschip dat uit Mexico afkomstig was, natuurlijk: hoe kan het ook anders, er is Mexicaanse griep uitgebroken. Nu maar kijken hoe bevelvoerders en OVD-en hiermee omgaan, Nunspeet komt als derde TAS ter plaatse en kan na enig wachten aan de slag op twee verdiepingen benedendeks. Hier bevinden zich de kombuizen en er liggen in de zware rook enkele slachtoffers, ook vinden we een vuurhaardje, dit is een doorslag vanaf de onderliggende verdieping. We spelen hier goed op in en kunnen doordat we met 4 man als één ploeg verkennen snel doorstoten. Als er een slachtoffer gevonden is gaan er twee naar buiten en de anderen gaan door met verkennen.
Aan het einde van deze oefening, waarbij we het best zwaar hebben, krijgen we een korte nabespreking, de Zweedse instructeurs spreken hun bewondering uit over het leerproces en onze inzet. Als aandachtspuntje krijgt een ploeg uit Meppel nog te horen dat het niet verstandig is om bij een schip zomaar naar buiten te wandelen… Men opende een deur en stapte zo het water in, gelukkig stond het schip op het droge.
Hierna wordt de auto weer voorzien van ons eigen ademlucht materiaal, we zijn het zat en kunne al snel gaan eten en douchen. Om 13.00 uur worden we in de Aula opgewacht om daar nog evaluatie formulieren in te vullen en een korte speech te krijgen. De directeur van het oefencentrum is vol lof over onze inzet, “dit is zeker de zwaarste week van het jaar geweest en jullie zijn niet te stoppen”, nou die zit. Ook de OVD-politie spreekt zijn bewondering uit over de inzet van alle vrijwiligers, daar had hij nooit bij stilgestaan dat er zo hard gewerkt moest worden in ruimten vol rook en hitte.
We krijgen een groepsfoto en een t-shirt  aangeboden. En nemen dan afscheid van elkaar omdat de chauffeurs achterblijven omdat zij pas de volgende ochtend kunnen vertrekken. Helaas, de buschauffeur is zoek, hij bleek een tukkie op zijn kamer aan het doen, en na het nodige commentaar vertrekt de bus huiswaarts.

De chauffeurs krijgen in de avond een heerlijke BBQ aangeboden en deze smaakte overheerlijk waarna zo snel mogelijk het bedje opgezocht wordt.

Dag 4

Vandaag wordt het dan dag vier, wat ook meteen inhoud dat er nog maar een dag na komt...
Vanochtend na de gebruikelijke koffie, waar weer iedereen trouw aanwezig was, hebben we genoten van het ontbijt dat weer heerlijk klaar stond, we waren ditmaal zelfs zo vroeg dat we eerst nog even op het terrasje plaats moesten nemen. Na het ontbijt was er nog even tijd om ons terug te trekken op de kamer om ons voor te bereiden op deze mooie dag die komen zou. Niets teveel gezegd, het werd ook een schitterende dag, waarbij mooie inzetten, veel zon, hoge temperaturen (zowel binnen alsook buiten) maar ook veel regen, daarover schrijven we nog wel meer...
We begonnen de eerste inzet met een autobrand in een parkeergarage, voor de voormalige Zwedengangers,: dat was de tunnel! Jeroen en Koenraad werden nog even vrijgesteld van zweterij en speelden beheerder en AC. Harry was hier de bevelvoerder en er bleken bij aankomst meerdere auto's te branden en 3 slachtoffers te betreuren. We hadden hier een goede inzet, de ventilator werd gebruikt om de rook te verdrijven wat enorm hielp om zicht te creëren de Zweedse instructeur was hier erg gecharmeerd van!! (Nunspeet bouwt hier echt reputatie op!). Aan het eind van de oefening, waren de eerste waterflesjes alweer leeg en de pakken nat van het zweet.
Nr. 2 was de oefening waar we te maken kregen met een brand in een appartementencomplex, hier sprong een slachtoffer naar beneden, (die hoefden we in ieder geval niet meer naar beneden te slepen...) Kees en Jeroen waren de aanvalsploeg en hebben hier heerlijk lopen buffelen, het was een erg beroerde indeling. Het betrof een middelbrand waarbij wij als eerste TAS ter plaatse waren, het liep allemaal prima en we merken dat alles echt een beetje begint te wennen en we op elkaar ingespeeld raken.
De derde oefening, Robert op de bok en aanrijdend als tweede TAS voor een middelbrand een brandende LPG tank maar wij werden ingezet bij een brand in een naastgelegen garagebedrijf. Er werd weer druk geënsceneerd, een schietpartij en buitenlandse arbeiders maakten het de bevelvoerenden niet gemakkelijk. Mannie en Evert (als 1 en 2) en Jeroen en Kees (als 3 en 4) kregen prachtige vlammen voorgeschoteld, maar deze moesten natuurlijk wel gedoofd worden en dat bleek niet eenvoudig omdat er wat problemen waren met de schuimarmaturen van Zweedse makelij aan  te koppelen. Uiteindelijk was het beter geweest om na het redden van de slachtoffers in verband met de eigen veiligheid de plaats des onheils te verlaten maar als brandweer denken we altijd dat die vlammetjes wegmoeten he? Ook hier vloeide het zweet weer rijkelijk...  na deze oefening was er weer een heerlijke maaltijd, een of ander pittig soepje en lekkere pannenkoekjes.
Na de middag en een heerlijke rustpauze zijn we van start gegaan met oefening nr. 4. Jeroen kreeg als bevelvoerder een brandmelding in een timmerwerkplaats voor de kiezen. Het was een oefening waarbij te voren aangegeven werd: HEET!... Nou, dat hebben we gemerkt, zowiezo al een pittige klus, veel klimwerk, kruipwerk, en getrek met slangen die op de meest ongelukkige momenten vast gingen zitten. Wel moet gezegd worden dat we steeds beter samen gaan werken, waar we elkaar soms stevig de waarheid vertelden is er toch wat moois aan het ontstaan! Harry en Manfred kregen te maken met 3 slachtoffers die dan door de volgende ploeg (Mannie en Koenraad) verder naar buiten gebracht werden. Bij deze oefening was het sleutelwoord: aflossen. We hebben regelmatig van positie gewisseld om de hoge temperaturen te doorstaan, de vuurhaard beneden aan de trap hebben we geblust en daarna was het "wegwezen" te heet gewoon. Je leert dan de grenzen van ons als brandweermannetjes kennen.
Dan eindelijk de laatste oefening van deze dag, nr.5.
Een ontruiming van een verpleeghuis na een brandmelding die uitgroeit tot een peletonsinzet (zeer grote brand). Hier zijn wij ingezet als tweede TAS met Harry op de bok.  Ook hier krijgen we te maken met veel gedoe van mensen die ons op allerlei manieren lastig proberen te vallen. De buschauffeur die hier zijn aandeel in heeft maakt er echt een janboel van.
Wel een verademing dat er weinig of geen hitte in het gebouw aanwezig is, veel rook is er trouwens wel maar daar weten we inmiddels wel raad mee en Harry zet telkens weer op miraculeuze wijze de ventilator in tot vreugde van onze Zweedse instructeurs. Als de slachtoffers zijn geborgen zijn krijgen we al snel het "einde oefening" te horen, er is namelijk een complete wolkbreuk losgebarsten en daar kan de GHOR en Politie niet tegen hebben we gemerkt. De brandweer bleef ongestoord doorgaan maar als de slachtoffers niet meer behandeld worden... Goed, erg veel water dus, een welkome weersverandering! (Piet Paulusma had het weer goed) We hebben ons echt lekker laten douchen en konden later zelfs nog even de TAS uitdweilen om het water te verwijderen.
Dan zijn we nu toch echt weer aan het eind van dag 4 gekomen, de bevelvoerders krijgen hun Feedback op de avond maar iedereen heeft een voldaan gevoel aan deze dag overgehouden. We moeten nog even vermelden dat Manfred ons vandaag fantastisch heeft voorzien van veel foto's. in ieder geval zijn toestelletje!
Morgen gaan we de laatste oefendag in, dan kunnen we eindelijk naar huis want zo kijken we er inmiddels wel een beetje tegenaan, de pijp raakt leeg! Na deze dag weten we dat er geen verschil zit tussen Zweden en Zweten.

Groetjes de brandweermannetjes

Dag 3

Zo, ook de woensdag hebben we gehad. Vanmorgen allemaal weer fris om 6 uur uit de veren. Een bak koffie in de zon en daarna lekker ontbijten. 7.45 uur krijgen we de briefing. En daarna de eerste inzet. Tas Nunspeet wordt gealarmeerd voor een binnenbrand in een bedrijfsgebouw. Robert op de bok.
Het bleek een pand te zijn waar gevaarlijke stoffen en nog veel gevaarlijker... krokodillen aanwezig waren. Ook hier kunnen we dus nu mee omgaan. Lief lachen en dan doen ze niks. De oefening verliep goed en we konden weer terug naar de remise. Een bak koffie, een lekker zweeds broodje kaas (met sla en komkommer) en we zijn weer klaar voor de volgende inzet. De volgende was een middelbrand in een hobbyclub. Het ging om de hobby motorrijden. 'N beetje aggresief volkje... maar goed, een paar keer blaffen en een beetje hulp van politie doet wonderen. We konden beginnen met de redding van 7 slachtoffers en de bestrijding van de brand. Ook dit gebouw staat er nog en het vuur is...uit!

De lunch was piek. Lekkere voedzame pasta een een half uurtje extra rust.

Na de middag nog een inzetje met een heel peleton. Met 4 auto's naar een incident. Een brand bij een energiebedrijf. Nunspeet werd als derde tas ingezet. Een moeilijk pand, veel ruimtes, kelders, weer lekker heet en 8 slachtoffers. Na de inzet is het laatste slachtoffer ook maar naar buiten gehaald.

Dit waren de oefeningen voor vandaag. Afgesloten met de briefing. Lekker gedoucht en daarna jeweetwel... en zijn toen met z'n allen naar de stad Lund gegaan. Lekker onderuitgezakt en verschillenden gingen op souvenirjacht. Om half 8 hebben we een heerlijk biefstukje gegeten toen bij het tation enkele mensen van politie en ghor opgepikt en zijn toen weer terug naar het oefencentrum vertrokken. steeds meer mensen gaan er op tijd naar bed...

Hartelijke groet van ons allemaal en tot morgen!

Dag 2

De tweede dag….

Weer een berichtje uit zweden, dit stukje wordt geschreven in onze woonkamer met alle collega’s erbij wat natuurlijk niet meevalt. (gezeur) Vandaag was het weer erg warm (30 graden), en de inzetten van vandaag waren zwaar en erg heet.
Onze wekkers liepen om 5.45 uur af, we hadden afgesproken om elke dag om
6.15 gezamenlijk een bakje koffie in de woonkamer te drinken. Voor de
vrouwen: er zijn mannen die hier wel af kunnen wassen en opruimen!!
Hierna hebben we om 6.45 gezamenlijk ontbeten wat allemaal heel goed voor elkaar was. Om 7.45 stonden we geheel in bluskleding paraat om de oefeningen weer te beginnen.
De eerste twee oefeningen waren instructie oefeningen waarbij ons het nodige over Flashover’s geleerd is. Hiervan was de tweede oefening voor de meesten erg heet, dit gold niet voor Robert en Koenraad (volgens Jeroen: altijd weer de laatsten.. ambtenaren) Het vuur was toen namelijk al uit. Dit werd later ruimschoots gecompenseerd.
Onze derde oefening met Robert op de bok, waarbij hij erg veel last had van één van onze collega’s (Harry) die vermomd was als politieman. Het betrof een gecompliceerde ruimte met 3 slachtoffers en 3 brandhaarden, voor zowel de bevelvoerder als de manschappen een erg leerzame maar vooral ook enorm hete ervaring. Mannie werd het te heet onder de pet… hij is vroegtijdig via de artiestenuitgang afgevoerd. Gelukkig had dit alles geen nare gevolgen.
De 4e oefening was de ammoniak instructie waar wij allemaal erg bang voor gemaakt werden. We werden na uitgebreide instructie en droge onderkleding (van het oefencentrum) een container ingestuurd. In deze container liep de concentratie op tot wel 18.000 ppm (deeltjes per miljoen) Als je je bedenkt dat de veiligheidsvoorschriften een maximum van 25 ppm zijn dan kun je je voorstellen dat dit best heftig was. Hierna was het hoog tijd om de inwendige mens wat te versterken ofwel “hamsteren” (zie foto), dit met Hollandse piepers, speklapjes, bruine bonen smurrie ook was er voor de liefhebbers salade. Kees komt ons nu even storen met een prachtige foto compilatie waardoor dit schrijven even stagneert. Dit terwijl Kees normaal gesproken alleen maar ijsjes eet (zie foto).
Na de middag kregen we een extra kwartiertje om wat bij te komen of uit te buiken, het kan natuurlijk ook dat de instructeurs wat meer tijd nodig hadden. Daarna was de beurt aan Harry om als eerste TAS middelbrand te leiden, dit samen met de groep uit Zevenaar, Jeroen vond deze inzet erg heet, de rest overigens ook. Bij deze inzet werden we geconfronteerd met een moeilijk toegankelijk object.
Als laatste kregen we daarna nog een middelbrand inzet waarbij wij als tweede TAS arriveerden en Jeroen het bokje was.
Ook bij deze oefening waren weer erg veel leermomenten, we hebben hier erg weinig gedaan (alles dubbel) dit was het gevolg van de communicatie wat waarschijnlijk door de taalverschillen veroorzaakt werd (Drenthe). Na deze oefening werd er een groepsfoto gemaakt, allemaal zonder uitrukjas omdat Evert vond dat we UNIFORM gekleed moesten zijn. (hij had zijn jas weer eens niet bij zich) Wat oefenen betreft zat de dag erop, de grote schoonmaak kon beginnen, we zaten onder het zweet, roet en pluis van de onderkleding…(Henri hintje).
Na de douche weer lekker gegeten, Koenraad was z’n pet vergeten waar Jeroen zich ontiegelijk aan stoort.
Via de roddelpers werden we op de hoogte gesteld dat het thuisfront met een bloemetje verblijdt is, dit werd door hen maar ook door ons erg gewaardeerd!!
Nu is het tijd om even gezellig te “chillen” om het maar even hedendaags uit te drukken.
Oh ja, we missen het thuisfront natuurlijk wel… Vurige groeten uit Revingeby, Harry, Manfred, Mannie, Evert, Kees, Robert, Koenraad en Jeroen.

Jeroen aan het hamsteren

 

Dag 1

Hier is dan het tweede berichtje vanuit het verre Zweden waarin we een beetje uit de doeken doen hoe onze eerste oefendag er hier uit heeft gezien.
Trouwens eerst even wat over de zondag waarop we herenigd werden met onze vrienden uit Nunspeet en ook de collega’s van de andere deelnemende korpsen. Het lijd geen twijfel dat dit een emotioneel weerzien was, ze waren al een half uur aan het eten toen we er achter kwamen dat men al aangekomen was. De mensen die de voertuigen naar Zweden brachten kregen niet zoals besproken een ontbijt en lunch aangeboden (ook hier komt miscommunicatie voor), en zo was ook bijna het avondeten aan hun neus voorbijgegaan. In plaats van lunch hebben we op inventieve wijze een bbq in elkaar geflanst met daarop heerlijke door Kees meegebrachte braadworsten. Verder hebben we op een gezellige manier de avond doorgebracht met de daarbij horende hapjes en drankjes. Laten we het kort samenvatten: we komen niets te kort!


Goed de eerste dag zit er weer bijna op en dan schrijven we zoals afgesproken even wat hoogtepunten op. De dag begon behoorlijk vroeg, 6 uur zaten we als Nunspeters aan een heerlijk bakkie koffie in de huiskamer van ons logeergebouw. Om 6.45 uur was het tijd voor het ontbijt wat ons natuurlijk goed smaakte. Volgens afspraak zouden we dan om 7.45 uur in de remise moeten zijn om daar de dag te starten. We waren denk ik allemaal goed gemotiveerd want ruim voor die tijd was iedereen al aanwezig. Na een briefing en voorstelronde waarbij het belangrijk was om te melden of men ook getrouwd, of misschien nog vrijgezel zou zijn. Er zijn namelijk ook vrouwen bij en je weet maar nooit wat voor moois er uit voort kan vloeien… Nu komt het dan echt! We gingen starten met de eerste inzet, Jeroen mocht als eerste bevelvoerder de spits afbijten, Koenraad overigens voor het eerst als chauff./pompbediener. Natuurlijk kwamen we hier om brandinzetten te oefenen, wat  een omschakeling als het dan ineens een ongeval met gevaarlijke stoffen blijkt. Omschakelen dus, andere beeldvorming, andere procedures.. het ging hem prima af.
Na deze inzet kregen we er één met woningbrand, Robert was ditmaal onze Chief, een lastige indeling en een kelder onder het huis met daarin een vuurhaard. Uitbreiding voorkomen was het devies, volgens de Zweedse methode duurt dit allemaal veel te lang. Hierbij kregen we diverse tips en trucs hoe men hier in Zweden mee omgaat, Gebruik maken van het vuurschijnsel om de ruimte te verkennen, niets te zien, dan uitmaken en ventileren, door naar de volgende ruimte… Een hele omschakeling voor ons, maar ook dat gaat goed komen. Verder hebben we nog een kelderbrand gehad zonder gebouw erboven, deze inzet onder de leiding van Harry. Daarna een instructie waarbij we meemaakten hoe snel een Flashover zich in een ruimte ontwikkelen kan, met bijbehorende uitleg en temperatuur verloop. Een Prachtige LPG-tank brand was aan de beurt, zweten geblazen voor de manschappen maar ook voor Jeroen die hierbij de inzet kon bepalen. De dag werd afgesloten met een middelbrand, hierbij waren 5 slachtoffes te betreuren die we in veiligheid moesten stellen. Maar ook is er radioactieve straling vrijgekomen, wat de inzet bemoeilijkte en waarbij de OVD de nodige kopzorgen kreeg toebedeeld. Nunspeet liet zich hierbij van de beste kant zien zowel met het zoeken naar slachtoffers als bij het opruimen na de inzet.
De pijp was toen ook goed leeg… We zaten als zombies in de auto maar na een heerlijke douche waren we weer klaar voor de maaltijd. De tweede warme maaltijd trouwens! Wat zorgen ze toch goed voor ons….
Vanuit Revingeby de hartelijke groeten en tot morgen !

 

Jeroen

Koenraad

Harry

Mannie

Evert

Robert

Kees

Manfred

Vertrek

Ook dit jaar mogen er weer 8 brandweervrijwilligers, Harry, Jeroen, Mannie, Manfred, Robert, Evert, Koenraad en Kees vanuit de Gemeente Nunspeet een week naar Zweden om realistisch te kunnen oefenen.

Vrijdagavond hebben we met elkaar de tankautospuit klaargemaakt en vanmorgen zijn we (Robert, Koenraad en Kees) vertrokken om de tankauto naar Zweden te rijden. Om 5.30 uur stond Henri aan de kazerne klaar en heeft ons na een bak koffie om 5.45 uur uitgezwaaid. Morgen komt de rest met de bus...

Samen met nog 3 andere korpsen (Zevenaar, ISK Harskamp en Meppel) zijn via Duitsland, Denemarken, de boot en een paar bruggen in Zweden beland. We hebben mooi weer gehad, geen files en vanavond was er een lekkere pizza.
Zo nog even de beentjes strekken en dan gaan we zo een tukje doen.

We hopen iedere dag een kort verslagje te doen. Vandaag een tochtje van 12 uur, morgen komt de rest van de collega's en dan hopen we maandag aan de bak te gaan.

Tot maandag

Foto's : Kees van Vliet

Copyright © 2006 Brandweer Nunspeet
Laatst bijgewerkt: 4-07-2009